30-jarige Waldo van de Hoogstraat (Naen 264) ingeslapen: “Hij was uniek”

Waldo van de Hoogstraat, als 20-jarige met een 1ste premie

Dertig jaar was hij, de Naen 264 x Bjinse 241-ruin Waldo van de Hoogstraat toen hij overleed. “Nog niet één dag van zijn lange leven is hij ziek geweest. Maar een maand geleden kon hij niet meer in de benen komen, het was genoeg. Waldo was een uniek paard; we hebben hem 27 jaar lang gehad. Ik heb een traantje weggepinkt, maar kijk vooral terug op de mooie tijd die we met hem gehad hebben”, vertelt eigenaresse Tilly Lont uit Terschuur.

Misschien wel het meest bekend werd Waldo vanwege het feit dat hij op zijn achttiende nog Ster werd, op zijn eerste keuring. Tilly: “Hij kreeg toen een tweede premie. Twee jaar later stond hij er nog altijd geweldig voor, wel wat grijs aan de slapen, maar met een strakke rug en hard beenwerk. En lópen! De jury prees hem vanwege zijn duurzaamheid en zijn unieke bloedlijnen. “Van dit paard gaan mijn nekharen recht overeind staan!’, luidde het commentaar. En Waldo verdiende een eerste premie! Dat jaar, 2009, mocht hij dus ook naar de CK. Alleen al om een statement te maken vanwege de duurzaamheid, had hij daar vooraan moeten lopen. Maar dat gebeurde helaas niet.”

Heet

Maar even bij het begin beginnen. Tilly kocht Waldo als driejarige bij Anne Okkema: “Hij was mijn tweede Friese paard; ik wilde er eentje om lekker mee te rijden, recreatief. Maar Waldo was een heet paard, hij was mij te machtig. Dat hete zat sowieso al in hem, maar was er ook wel een beetje in ‘gereden’; hij was namelijk beleerd bij zijn vorige eigenaar, waar Anne hem vandaan had. Die had hem al heel jong ingezet in zijn vierspan.”

Waldo van de Hoogstraat op de keuring, als 20-jarige.

Z-dressuur

Bij Tilly werd Waldo dus verder gereden door iemand anders, die hem tot en met de Z1 dressuur uitbracht, 25 jaar geleden nog vrij uniek voor een Fries paard. “Daar hield het op voor hem. Ondanks zijn geweldige galop en sterke achterhand kreeg hij de wissels niet onder de knie. Een jaar lang heeft zijn amazone het geprobeerd, maar het zat er niet in.”

Leermeester

Waldo werd ook aangespannen ingezet. “Hij liep prima in enkelspan, maar ook samen met zijn ‘vriendin’ Hynsteblom (v. Leffert 306) in het tweespan. En Stal Mariënheem heeft hem gebruikt als leermeester voor hun jonge hengsten. Waldo stuurde het hele span aan, als linksvoor in het vierspan. Ook liep hij daar in shows voor de Romeinse strijdwagen, een machtig gezicht.”

Harde werker

Tilly roemt haar paard vanwege zijn fantastisch karakter. “Hij was een harde werker, en ontzettend trouw. Hij heeft ook nog een tijdje bij een goede vriendin van ons gestaan, in Drenthe. Zij had even geen paard, en mocht Waldo lenen. Zo deed hij ook onder het zadel dienst als leerpaard, want ‘alle knoppen’ zaten erop.”

Met pensioen

Een jaar of zes geleden vond Tilly dat Waldo wat stram begon te lopen achter. “De dierenarts adviseerde ons om hem met pensioen te doen. Daar werd Waldo flink saggerijnig van. Hij bleef zichzelf lekker in beweging houden. Als hij ’s morgens het land in ging, trok hij al bokkend een sprintje door de wei en galoppeerde dan nog even een rondje voordat hij ging grazen. Hij werd nog altijd gebruikt om het jonge spul te verweiden. Dan ging mijn man op de fiets, met Waldo aan de hand, in draf voor de hengsten uit. Die gingen Waldo echt niet voorbij, en de klus was zo geklaard.”

Nooit een oud paard

In zijn hoofd is hij nooit echt een oud paard geweest, aldus Til. “Tot een paar maanden geleden. We kregen hem pas na diverse pogingen weer in de benen; en dat gebeurde vier weken geleden weer. Hij kón gewoon niet meer. De dierenarts keek me aan en zei: ‘Til, je weet het wel hè’. We hebben ‘m laten inslapen terwijl hij lag. Een zachte dood…”

Tekst: Christine Dijk