Bijna 63% voor showbink Eise 489 in de Grand Prix: ‘Zó super knap van hem!’

Klasse prestatie van de Maurits 437-zoon Eise 489. Op de Subtop-wedstrijd in Boijl behaalde hij precies twaalf jaar nadat hij werd geboren 62,717% in de Grand Prix met Marsja Dijkman. Daarmee laat het meest succesvolle tuigpaard van de afgelopen jaren zien dat hij ook op het allerhoogste niveau in de dressuur kan meekomen. Over veelzijdigheid gesproken!

We kennen de Sport Elite AAA-hengst Eise 489 natuurlijk van zijn uitzonderlijke prestaties in tuig, met eigenaar Jelmer Chardon. Hij won vier keer op rij de titel Dekhengsten voor de sjees en nam ook vier keer de Silver Bowl mee naar huis. ‘Eigenlijk heb ik hem al met al heel weinig gestart’, vertelt Marsja. ‘Een paar keer in het Z, toen een tijdje thuis gehouden, en een paar keer in de Prix St Georges waarmee hij vrij snel zijn Elite-predicaat haalde. Begin dit jaar heb ik hem na lang trainen en een verplichte coronastop in het Inter II gestart en toen behaalde hij meteen zijn ticket voor de Grand Prix. En gisteren was het dus onze allereerste Grand Prix-proef. Geweldig dat hij daarin meteen zo’n resultaat neerzet!’

Delen met Jelmer

Drie keer in de week traint de stalamazone van Stal Chardon met Eise 489. ‘Als er tuigwedstrijden zijn, deel ik hem natuurlijk met Jelmer. Daarbij is het nu volop dekseizoen. Eise is heel populair, en dat dekken kost energie, de paarden blij en fris houden staat hoog in het vaandel bij Jelmer Chardon (eigenaar van Stal Chardon, ook werkgever van Marsja, red.). Ik rijd Eise al vanaf zijn derde en ken hem dus door en door. Het is een geweldig lieve, werkwillige hengst met zo nu en dan wat streekjes. Maar dat vrolijke mogen ze hebben, dan weet je dat ze lekker in hun vel zitten.’

Showbink

De combinatie tuigen-dressuur is niet ideaal, aldus de amazone. ‘Bij het tuigen moet een paard front maken, de hals er op zetten; in de dressuur is het juist de bedoeling dat ze de hals laten zakken. Eise is een op en top showpaard, hij vindt het geweldig om alle ogen op zich gericht te weten en te laten zien wat hij in huis heeft. Verzamelen kan hij heel goed, maar ik moet er wel voor zorgen dat hij met expressie blijft lopen. Dat ging in de proef zaterdag nog niet uit het boekje, maar ik ben wel super tevreden. Het is een paard dat altijd zijn best doet, hij blijft wel gaan!’

Mesten tijdens de pirouette

De hengst is sterk in de galoponderdelen, aldus Marsja. ‘Dat is hij altijd al geweest, eigenlijk best uitzonderlijk voor een paard dat in tuig juist niet mag galopperen. In Boijl moest hij mesten tijdens een pirouette waardoor hij wat impuls verloor. Dat was jammer, want die kan hij heel goed. Eise is helemaal mijn type paard, super braaf en ijverig, en af en toe een beetje een boefje. Hij laat zich geregeld horen, maar is toch helemaal geconcentreerd op mij.’

Topper Eise 489, ook als vaderdier

Eind deze maand mag Eise weer zijn beste beentje voorzetten voor de showwagen. ‘Met Eise heb ik nu hét grote doel, klasseren in de Grand Prix, bereikt, en dat meteen de eerste keer al. Dat heeft hij maar mooi achter zijn naam staan! Of ik hem nog vaker in de Grand Prix ga presenteren, valt nog te bezien. Hij heeft het druk genoeg, en hoeft zich absoluut niet meer te bewijzen. Hij is een ongelooflijke topper. Trouwens, niet alleen in de sport doet hij het fenomenaal, ook als vaderdier doet hij van zich spreken!’

Geke fan ‘e Beijemastate naar ruim 65%

Met Geke fan ‘e Beijemastate (Beart 411), reed Marsja naar een score van 65,11%, goed voor de derde plek in een gecombineerde Inter II en Grand Prix baan. Geke is een heel ander paard dan Eise 489. ‘Ze is natuurlijk een merrie, langgelijnd en enigszins neerwaarts gebouwd, waar Eise meer compact is, en opwaarts gebouwd.’

‘Ze moeten het voor je willen doen’

‘Ook Geke rijd ik vanaf haar dat ze drie jaar is’, vervolgt Marsja ‘Omdat ik haar elke dag in handen heb en intensief met haar werk en omga, heb ik misschien wel een hechtere band met haar dan met Eise 489. Maar zonder een goede band met je paard is het onmogelijk het hoogst haalbare te halen, ze moeten het wel voor je willen doen.’

Drie weken kliniek

Pas drie weken heeft de amazone de merrie van Petra Hofma en Johan Kramer uit Arum weer in training. ‘Een paar dagen na een les bij Rien van der Schaft, die ons traint in het kader van het Mei Grand Prix Nei Grand Prix-traject, zagen haar eigenaren dat er pus uit een oog kwam bij Geke. Op advies van de dierenarts hebben we haar met spoed naar de kliniek gebracht waar ze drie weken lang intensief behandeld is.’

Litteken

Er bleken spontaan gaatjes in het hoornvlies van de merrie te zitten. ‘De zalf en de medicijnen hielpen gelukkig … het was namelijk nog maar de vraag of het oog behouden kon blijven. Ik vreesde zelfs dat haar sportcarrière voorbij zou zijn. Ze wil zich namelijk nog wel eens afsluiten als ze iets eng vindt. Ik weet niet of ze mij volledig zou vertrouwen als ze nog maar één oog zou hebben… Er zit wel een litteken op het oog, maar het lijkt dus helemaal goed afgelopen te zijn.’

Lessen bij Peter Spahn

Over de proef met Geke was Marsja super tevreden. ‘Ik kon rijden zoals ik wilde. Van tevoren was ik nog even met haar naar Peter Spahn geweest. Zoals hij rijdt, zo mooi, en met zoveel energie en gemak, zo wil ik het ook. Het begin van de proef lukte dat ook aardig, daarna werd het iets meer werken. Maar wat kan ik verwachten na zo’n lange ‘stop’… Ongelooflijk blij dat ze er weer loopt!’

Vorig artikelSubtop | Eise 489 Grand Prix-geklasseerd
Volgend artikelBlog Anna: een passie voor trainen en wedstrijd rijden