Blog Anna: de eerste Friese merrie in PEI, Canada

In 2005 is het eindelijk zover. We importeren Ylse (Remmelt 323 x Feitse293 ). Ylse is een 6-jarige merrie, als enter door mijn ouders aangekocht. Het is voor die tijd een moderne langgelijnde merrie. Ze is ook enorm lief en betrouwbaar. Dat zit bij haar in de genen want vader Remmelt kreeg een 9 op zijn karakter en een 10 voor stalgedrag. Dat ze zo’n goed karakter heeft blijkt wel enorm belangrijk zoals jullie straks zullen lezen.

18 uur rijden om Ylse op te halen

Onze vrienden passen op de boerderij en onze kinderen, zodat Erik en ik met de truck en trailer naar Toronto , 1,674 kilometer verder, oftewel zo’n 18 uur kunnen rijden. We gaan een dag eerder weg zodat we halverwege kunnen overnachten. Ylse komt goed aan en verblijft een nacht in het ‘airport animal hotel’ wat toen verplicht was. We mogen haar de volgende morgen vroeg meenemen. Wat ben ik blij!!! Deze lieve merrie mag mee naar huis! Na 13 jaar wachten wordt mijn droom werkelijkheid! Ylse is drachtig van Mintse 384 die eerder dat jaar de kampioen was van de Hengstenkeuring. Mintse is een zoon van de door mijn ouders gefokte merrie Jieldou Ster Preferent Prestatie. En Jieldou (Lammert 260 x Freark 218) komt weer uit Wieskje Ster (Freark 218 x Mark 232) waarmee ik vroeger op de boerebrulloft in Joure heb meegedaan met harddraven onder de ‘man’. Het was een vurige merrie. Met glashard been werk en veel uithoudingsvermogen.


Met Wieskje Ster (Freark 218) op de boerebrulloft in Joure

Oponthoud door diesellek

Onder weg gaat alles voorspoedig totdat we in Montreal komen. ‘Diesel’, roept een vrachtwagen chauffeur uit het raampje van zijn 18-wheeler in het frans naar ons, terwijl we door de spits van Montreal , Quebec, kruipen. Hij geeft ons de ruimte zodat we kunnen uitvoegen en bij een tankstation het terrein oprijden. Daar blijkt onze truck een diesellek te hebben. We bellen de Wegenwacht en nu maar wachten, en wachten..Het is vrijdagavond. We hebben om 5 uur gebeld en om 8 uur ‘s avonds is er nog niemand…. Dan besluiten we 911 te bellen en te zeggen dat we een diesellek hebben. De politie en brandweer, met sirenes en al, zijn er binnen 5 minuten! Nu moet de Wegenwacht wel komen en ons helpen.
Ylse is ‘in bond’ en mag dus niet uit de trailer. De trailer wordt met een andere truck naar een parkeer terrein achter een hotelletje gebracht. Ik blijf bij Ylse. Het is maart en koud, dus ik ga van Ylse naar de hotelkamer en van de hotelkamer naar Ylse. Van slapen komt niet veel die nacht. Een aardige man helpt Erik een garage te vinden die voor cash/zwart geld wel op zaterdag wil werken. Het o-ringetje van de brandstof pomp wordt gefixt en de volgende dag om 1 uur ‘s middags rijden we weer. En ook al snapte Ylse er niets van, ze bleef rustig. De hele tijd staan in een stilstaande trailer. Van 5 uur ‘s middags tot de volgende dag 1 uur ‘s middags. Wat een merrie! Gelukkig had ik genoeg hooi meegenomen. Maar het water wat we onderweg moesten kopen en echt naar chloor rook, dronk ze liever niet. We zijn in één keer doorgereden naar PEI, 12 uur. Wat waren we blij thuis te zijn!
In juni krijgt Ylse een prachtig hengstveulen: Sierk ( Minste 384). Ik kan mijn geluk niet op. Nu na 13 jaar zie ik weer een Fryske merrie met haar veulentje wanneer ik uit het keukenraam kijk. Wat eens zo normaal was, is eindelijk weer een bijzonder mooi bekend gezicht!


Ylse met haar hengstveulen Sierk, juni 2005

Steeds meer Friese paarden

Er komen in deze tijd langzaam wat meer Friese paarden naar Atlantic Canada, bestaande uit de provincies Nova Scotia, New Brunswick, PEI , Newfoundland en Labrador. De eerste vijf Friese paarden in Nova Scotia komen rond het jaar 2000, vanuit de VS en Ontario gekocht door een succesvol zakenman. Deze man heeft ze hoofdzakelijk voor zijn privé gebruik en voor zijn gasten. In 2003 word er een drachtige Friese Stermerrie van Fryslan naar New Brunswick geïmporteerd door Tineke. Tineke is nu vice-president van onze fokvereniging. Zij is net als ik met Friese paarden opgegroeid. In 2010 wordt er een merrie met haar merrieveulen vanuit Alberta (gefokt door Klaas Wiersma ) helemaal naar Newfoundland getransporteerd, aangekocht door Davina. Het begin is er!

Vorige blogs:

Van werken naar wonen in Canada

Herinneringen uit mijn Friese paardenjeugd