Blog Ester: afscheid nemen van…..wormen, giftige planten én Stermerrie Nanja

Nog zestien dagen dan is het hopelijk en eindelijk zover dat onze Stermerrie Roza haar veulen verwacht. Roza is echt een geweldige fokmerrie. Dit wordt haar twaalfde veulen en iedere keer geeft ze het zo goed aan wanneer het gaat beginnen. Als ze begint te kegelen (drupjes “hars” aan de spenen) dan werd het veulen tot nu toe altijd binnen 24 uur geboren. Ook draagt ze altijd 11 maanden, vandaar dat ik het over aftellen heb, want de kans is groot dat ze dat nu ook weer doet maar zekerheid heb je natuurlijk nooit. Het blijft spannend en ik kan bijna niet meer wachten om die kleine straks weer geboren te zien worden en te zien opgroeien. Ik probeer er altijd zoveel mogelijk van te genieten want wat worden ze snel groot. Vorig jaar hadden we twee veulens, maar helaas is het niet gelukt om onze andere Stermerrie drachtig te krijgen. Twee veulens is wel erg leuk, samen spelen en de wereld ontdekken. Als ik kijk naar de veulens van vorig jaar Nine en Maike dan is het zo mooi om te zien dat ze nog steeds samen zijn. Ze zijn inmiddels bijna enters en al heel dapper maar als het spannend wordt, weten ze elkaar nog steeds heel goed te vinden en dan is het zij-aan-zij zo snel mogelijk naar hun veilige inloopstal om vervolgens toch nieuwsgierig om het hoekje te gluren. Maar helaas dit jaar dus maar één veulen, dus zal ik net als bij ons eerste veulen Jobke NP fan de Hesterhoeve zelf weer door het land moeten rennen om met hem/haar te spelen. Maar wat was dat leuk en wat hadden Jobke en ik een band, ik zal hem nooit vergeten…

Spelen met het veulen en….

Het spelen met het veulen in het land is natuurlijk leuk maar het heeft nog een voordeel. Door veel in het land te zijn kan ik het land ook goed in de gaten houden. Wat voor planten groeien er bijvoorbeeld. Het is essentieel om hier goed naar te kijken want er zijn nogal wat planten die giftig zijn voor paarden met soms dodelijke afloop. Een paard zal niet snel giftige planten eten mits er voldoende voedsel voor hem is. Maar als een giftige plant in het land staat en hij komt in het gemaaide gras terecht wat later als hooi of kuil aan het paard gevoerd wordt dan herkent het paard het giftige plantje niet meer en eet het nietsvermoedend op met alle gevolgen van dien. Hessel controleert altijd het land voordat het gemaaid wordt om goed te kijken of er geen giftige planten in staan. Wat ook kan gebeuren is dat bijvoorbeeld nietsvermoedende buren in hun tuin hebben gewerkt en het gras en soms afval van planten bij paarden in het land gooien. Met de beste bedoelingen en zonder het te weten kan dit ook dramatische gevolgen hebben. Let dus goed op je land ook als je kuil koopt kan je van te voren door het land van de boer lopen om te kijken hoe het er uitziet. En Hessel zou Hessel niet zijn als hij niet direct twee vliegen in 1 klap zou slaan dus had hij deze week Stermerrie Hiske ingespannen om het land te slepen. Zo kon hij én slepen én kijken of er ook vreemde dingen in het land lagen/groeien. Wat is dat toch een mooi gezicht, Stermerrie Hiske met het boerentuigje om en dan op zo’n mooie dag door het land…

Mest onderzoeken op wormen

Vorige week liet ik al weten dat we van alle paarden een mestonderzoek hebben genomen en dat mijn ruin Wiebe als enige weer veel eitjes in de mest had. Er waren twee paarden met een lichte besmetting en de rest was schoon. Het ene paard is dus veel gevoeliger voor wormen als het andere. Wiebe hebben we ontwormt met Eraquell. Nadat je de pasta toedient is het belangrijk om de volgende dag de mest te controleren om er zeker van te zijn dat de pasta gewerkt heeft. Dit kan maar op één manier en dat is een bal verse mest opentrekken en kijken of je de dode wormen ziet. Onder toeziend oog van Wiebe heeft Hessel de mest bekeken en er zaten inderdaad wormen in (zie de video). Over drie weken gaan we zijn mest weer onderzoeken in het laboratorium om te kijken of hij dan wel schoon is. Kan je een wormbesmetting helemaal voorkomen? Nee eigenlijk niet, maar je kan er wel voor zorgen dat je iedere dag de mest uit het land haalt zodat een paard zichzelf niet weer kan besmetten anders blijft het een vicieuze cirkel.

Nieuwe stal voor Nanja

Nanja had een hele lichte besmetting waar we haar voor behandeld hebben. Aan haar kon ik ook niks merken. Wiebe daarentegen was een stuk slomer dan anders wat mogelijk door de besmetting kan komen alhoewel ik eerder denk dat Wiebe soms gewoon lui is, nou ja, ik noem het maar voorjaarsmoeheid.. Nanja is van zichzelf al een hele fijne, voorwaartse merrie met een heel fijn mondje. Echt een fijn dier om recreatief mee te rijden of lekker grondwerk mee te doen. Maar nu ze niet meer drachtig kan worden en ik eigenlijk niet voldoende tijd heb om haar er ook nog bij te rijden zijn we op zoek gegaan naar een nieuw maatje voor haar en dat is gelukt. Het is zo’n lief dier met een ontzettend fijn karakter, ze verdient het om nog lekker een aantal jaren alle aandacht te krijgen en ik weet zeker dat ze die gaat krijgen van haar nieuwe eigenaresse. En alhoewel ik super blij ben dat ze een mooi plekje krijgt, voel ik toch ook een beetje een brok in mijn keel. Afscheid nemen van mijn paarden is nou niet echt mijn sterkste kant. Zaterdag is het zover en gaat ze naar haar nieuwe plekje… Het zal een dag worden met een traan maar ook met grote tevreden glimlach, omdat ik heb mogen genieten van dit geweldige paard en wat ben ik trots dat ik met haar allerlaatste veulen Nine NP fan de Hesterhoeve verder kan….