Blog Ester: blijven hopen en de voorbereiding voor de keuring

Afgelopen vrijdag was het dan zover. Het was 15 dagen geleden dat onze Stermerrie Roza fan de Kromme Jelte is geïnsemineerd met sperma van de hengst Beant 517 Sport. Tuurlijk is het vroeg om dan al te scannen, maar Hessel heeft al zoveel merries gescand in zijn 42-jarige loopbaan als dierenarts dat hij op dag 14 na inseminatie kan zien of er een vruchtje zit. ‘Pak jij Roza alvast’, vroeg Hessel. Ik liep naar haar stal waar ik een vrolijke begroeting van Pelle, haar hengstveulen kreeg. Samen liepen ze braaf met mij mee naar de poetsplaats waar ik ze vastzette. Pelle begon direct met een touwtje te spelen dus die vermaakte zich wel even.

Samen naar de echo kijken

Het was zover. Hessel stond alweer klaar in zijn inmiddels bekende stofjas, bril op en de scanner in de hand. Eerst het rectale onderzoek. Terwijl Hessel voelde zag ik hem denken en op zo’n manier dat ik dacht nou ik weet het niet. En?, vroeg ik dan ook direct. ‘Laten we naar het echo beeld gaan kijken’, zei Hessel. Hessel kreeg al snel de baarmoeder mooi in beeld, maar waar we ook keken geen vruchtje… Pfffff wat een teleurstelling, weer niet drachtig… ‘Helaas Es’, zei Hessel. ‘Maar we kijken maandag nog een keer voor de zekerheid.’ Ik had nog hoop in het weekend maar helaas. Afgelopen maandag was het echt duidelijk, niet drachtig….

Alweer hengstig

De beelden van Nanja van het Leuven onze Ster- en fokmerrie, spookten diezelfde nacht door mijn hoofd. Vorig jaar hebben we er alles aan gedaan om haar drachtig te krijgen wat helaas niet lukte. Na onderzoek bleek dat er een beginnende goedaardige vleesboom in haar baarmoeder groeide waardoor ze niet meer drachtig kon raken. Gelukkig hebben we voor haar een prachtig plekje gevonden met een lieve eigenaresse die haar nu recreatief gebruikt. Het zal toch niet dat het met Roza ook niet meer lukt… Nou ja, nog maar even niet aan denken. Roza is inmiddels weer hengstig geworden en de baarmoeder ziet er heel goed uit met mooie hengstigheid structuur met in de rechtereierstok inmiddels een follikel (ei) van 3 cm. Vanaf nu scannen we haar iedere dag om haar op het juiste moment te insemineren en dan maar weer afwachten..

Pelle bij de hoefsmid

Pelle stond op een afstandje rustig te bekijken wat we allemaal met zijn moeder deden. Hij is voor zijn 10 weken leeftijd groot. Hij had bij zijn geboorte al hele lange benen. Als ik hem vergelijk met de merrieveulens Nine en Maike van vorig jaar is hij echt een stuk groter. Nu ben jij aan de beurt zei ik terwijl ik hem meenam, het is tijd voor de hoefsmid. Het is belangrijk om een veulen tijdig te bekappen Als je hier te laat mee begint kan dat echt op latere leeftijd problemen geven. De hoef wordt in de eerste weken van het veulen voor de toekomst gevormd. Veulens moeten eigenlijk vanaf dag 1 veel bewegen en niet alleen op zachte ondergronden. Veel op stal is niet goed voor de banden, pezen en spieren. Deze worden sterker door veel te bewegen op verschillende ondergronden. Veulens die heel veel buiten lopen op verschillende ondergronden dus ook oneven ondergronden zijn op latere leeftijd minder gevoelig en de kans op blessures aan banden en pezen is een stuk kleiner. Dus was het tijd voor Pelle om bekapt te worden. Daarbij komt natuurlijk dat we volgende week zaterdag met Pelle en Roza naar de keuring gaan. Hopelijk gedraagt Pelle zich een beetje. Aan zijn hoeven zal het in ieder geval niet liggen, die zien er weer netjes uit.

Oefenen in de trailer

Niet alleen vind ik het altijd weer spannend zo’n keuring maar ook alles erom heen en dan vooral het vervoer. Misschien hebben meer mensen daar last van, ik in ieder geval wel. Het is dit keer gelukkig niet zo ver maar toch ook in kleine stukjes kan er van alles gebeuren. We gaan het trailer laden in ieder geval deze week nog even oefenen en dan komt het vast goed. En gelukkig heb ik Hessel de dierenarts bij me dus wat wil ik nog meer. Pelle speelt ondertussen vrolijk verder met zijn bal en heeft nog geen idee dat hij volgende week op de keuring zijn rondje mag lopen. Ik ben waarschijnlijk de enige die al een beetje zenuwachtig wordt. Maar eigenlijk denk ik: waarvoor eigenlijk? Een mooie premie voor ons zelfgefokte veulen zou fantastisch zijn maar het belangrijkste is dat hij gezond is. Het is een prachtig, lief, mensgericht hengstveulen waar ik iedere dag zoveel plezier mee heb. Terwijl ik met hem speel zie ik zijn moeder Roza achter hem staan. Ze staat rustig te grazen. Ik hoop het toch zo dat het nu wel gaat lukken en dat ik binnenkort kan zeggen dat ze drachtig is. Ik moet er toch niet aan denken dat we volgend jaar geen veulen op stal hebben. Het fokken van een gezond Fries veulen, dat is onze passie! En hoop doet leven en hopelijk in dit geval een nieuw leven. Laten we het hopen…

Vorig artikelZ-Friezenteam Groningen hoopt weer op shows
Volgend artikelAntoinette de Jong: ‘Na het schaatsen ga ik 100% voor de paarden’ (met video)