Blog Ester: een geboorte uit het boekje….of toch niet?

Nog 6 weekjes wachten en dan hopen we op een gezond veulen van onze Stermerrie Roza fan de Kromme Jelte. Het wordt haar 12e veulen, ieder jaar heeft ze een prachtig, gezond veulen op de wereld gezet, dus we hopen dat ze dat ook dit jaar weer doet. Meestal is het wel zo dat een oudere merrie, die veel veulens heeft gehad, consequent is in de draagtijd en laat vaak hetzelfde beeld zien vlak voor het veulenen.
Roza laat het super goed zien wanneer het zover is. Ze begint te kegelen en binnen 24 uur komt het veulen. Maar goed, er zijn altijd uitzonderingen. Kijk naar onze Stermerrie Nanja van het Leuven waar het veulen zomaar naast lag in het land terwijl ik 10 minuten ervoor nog had gekeken. Hoe dan ook, zodra Roza begint met kegelen houden we haar goed in de gaten en blijven we waken. Het blijft toch altijd heel erg spannend of alles goed gaat zowel met het veulen als de merrie. Er kan zoveel fout gaan…

Een mooi groot Fries paard met front

Onze goede vriend Geert komt iedere week bij ons om te mennen met Fenny (ook een goede vriendin) en Hessel. Geert zit ook al jaren in de Friese paarden en kreeg de smaak van het mennen weer helemaal te pakken door hun wekelijkse ritjes. Op een gegeven moment zei Geert ‘ik wil er wel een Fries bij. Een mooi groot Fries paard met veel front die wat ouder is en die goed beleerd is voor de wagen met veel ervaring zodat ik er zelf weer op uit kan.’ Het duurde niet lang totdat we bericht kregen. ‘Ik heb een prachtige merrie gevonden! Een 4-jarige Thorben 466 x Jilles 301 merrie en ook nog drachtig van Ulbrân 502!’ Het was alles wat Geert niet zocht, haha.., maar hij was er weg van. Nadat Hessel de merrie klinisch gekeurd heeft was de aankoop een feit.

Een prachtig merrieveulen

Afgelopen week was het dan zover. De merrie begon dinsdag te kegelen en hield dit 5 dagen vol. Voor een jonge merrie die voor het eerst een veulen krijgt, is het heel keurig dat ze het zelfs een dag overdragen heeft. Meestal komt het eerste veulen van een jonge merrie eerder, maar ook hier zijn natuurlijk uitzonderingen op. Een prachtig merrieveulen van Ulbrân 502 werd van zondag op maandag geboren! Alles leek goed. Het veulen ging al snel staan en de merrie accepteerde haar. Soms raakt een jonge merrie bij haar eerste veulen in paniek en moet ze niks van het veulen hebben en wil ze het bijvoorbeeld niet laten drinken. Dat was hier gelukkig niet het geval maar wel een ander probleem, of eerder 4 problemen…

Het veulen kon de speen van de merrie niet vinden en als ze al een keer in de buurt was ging de merrie rondjes draaien waardoor het een vicieuze cirkel werd en het veulen niet kon drinken. De eerste melk waar de biest in zit is van levensbelang voor het veulen. De biest bevat alle antistoffen die het veulen nodig heeft om weerstand op te bouwen. Het mooiste is wanneer het veulen snel gaat drinken dan kan de darmwand van het veulen de antistoffen opnemen. Na 24 uur sluit de dunne darm zich volledig af voor grote eiwitten zoals antistoffen en vindt er geen opname meer plaats, met dramatisch gevolg voor het veulen.

Stroop smeren

Nadat Geert verschillende pogingen had gedaan om het veulen te begeleiden naar de speen belde hij Hessel die natuurlijk direct in zijn auto sprong op weg naar Geert. Maar ook samen lukte het maar niet. Zelfs niet nadat ze de spenen met stroop hadden ingesmeerd. Soms lukt het om wat stroop op je vingers te doen en het veulen daaraan te laten sabbelen en dan naar de speen te leiden waar dezelfde smaak aan zit. Er zat niks anders op dan de merrie te gaan melken om de melk waar de biest inzit op te vangen. Gelukkig liet de merrie zich goed melken. Geert’s vrouw zocht snel naar een fles en gelukkig had ze zelfs verschillende spenen gevonden qua grootte.
Maar daar was het volgende probleem: het veulen had amper zuigreflex. Met verschillende spenen probeerden ze het veulen te laten drinken door de kaakjes van het veulen bij elkaar te drukken op de speen zodat het melk binnenkreeg. Op een gegeven moment begreep ze dit gelukkig. Maar van het een kwamen ze in het ander. Het veulen vergat te slikken..De tijd begon te dringen het veulen moest nu echt biest binnen krijgen. Hessel masseerde bij ieder slokje haar keel waardoor ze uiteindelijk steeds krachtiger begon te slikken en de zo belangrijke biest binnen kreeg.

Neus tegen het kontje

Maar dit alles was natuurlijk een noodoplossing, je wilt dat het veulen zo snel mogelijk bij de moeder gaat drinken. Nadat het veulen ‘geleerd’ had hoe ze moest drinken en slikken uit de speen hebben ze een nieuwe poging gedaan om haar bij de moeder te laten drinken. Daarbij liepen ze tegen het vierde probleem aan: de merrie bleef rondjes draaien waardoor het veulen nooit bij de speen kon. Maar nu het veulen ‘slimmer’ was geworden en uiteindelijk de speen te pakken had bleef de merrie ook rustiger en begon eindelijk in de houding te staan zoals hoort. Met haar neus tegen het kontje van het veulen. Pfff, wat een stress maar uiteindelijk is het goed gekomen! Nadat ook de zwarte pek uit de darmen was gekomen en Hessel haar helemaal gecontroleerd had en alles gezond was, werd het tijd dat ze een naam kreeg. Simmer van de Paters! ‘Misschien niet het slimste veulen maar wel het mooiste’, zei Geert trots. Kon het veulen nou echt niet goed slikken? vroeg ik aan Hessel. ‘Het is gewoon een ‘dom’ veulen’, zei Hessel lachend. Ik keek hem aan en zei, ken je het spreekwoord niet? De domste boeren hebben de dikste aardappelen…. Zo zie je maar weer dat niks vanzelfsprekend is en wachten wij met spanning af op de geboorte van ons veulen.