Blog Ester: hoe ons puppy-paard een benjamin werd

Zoals iedere dag rond een uur of 10 is het tijd om de paarden naar buiten te laten. Ze hebben dan alleemaal een plakje hooi gehad en ieder zijn brokjes. Buiten had ik de bakken inmiddels gevuld met kuil, dus alles was er klaar voor. Ik liep naar de achterste stal en opende de deur van Stermerrie Hiske die mooi rustig haar box uitliep richting de paddock. In de volgende box stond Wietse. Enthousiast stond hij al te wachten en hinnikte terwijl ik op hem af liep. Ja Wietse, ik ben er al en gaf hem een aai. Jongen wat word je groot, eigenlijk ben je geen puppy Wietse meer maar onze Benjamin. Ik opende zijn staldeur en Wietse liep vrolijk achter Hiske aan. De rest van de boxen volgde en de paarden stonden binnen 5 minuten heerlijk buiten te eten. Wietse stond naast Wiebe die eigenlijk meer op een pony leek. Ik zal Wietse straks weer eens opmeten, ben benieuwd wat zijn stokmaat nu is.

Gekocht uit verdriet

Het verhaal van Wietse is eigenlijk ook wel een mooi verhaal. Wietse is namelijk niet bij ons geboren maar als veulen aangekocht. En niet omdat hij een prachtig papier heeft, sterker nog Wietse heeft geen Stamboekpapier….. Wietse is gekocht puur uit verdriet. Hessel had al heel wat veulens gefokt, succesvolle veulens maar ook mindere veulens. Zo werkt het nu eenmaal als je paarden fokt. En ook ging het soms fout tijdens de dracht. Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar. Stermerrie Hiske Sport was een paar jaar geleden voor de tweede keer drachtig. De eerste keer heeft ze een prachtig Jasper 366 veulen op de wereld gezet. Maar zo leuk en lief als hij eruit zag, zo’n draak bleek het te zijn. Er zat zoveel temperament in dat hij regelmatig rechtovereind op de poetsplaats stond. Dat soort temperamentvolle paarden past niet op onze stal en Hessel verkocht het paard. Hiske werd weer drachtig en alles leek goed te gaan totdat Hessel op zijn verjaardag de stal in kwam. Hiske was op dat moment 9 maanden drachtig en zoals gewoonlijk begroette hij haar. Maar terwijl hij haar een aai gaf, zag hij het direct. Daar lag het levenloze veulen naast Hiske, ze had een abortus gehad. Waarschijnlijk had ze eerder in de dracht het Rhinovirus opgelopen en hierdoor een abortus gehad. Vanaf dat moment enten wij al onze paarden tegen Rhino.

Op zoek naar een veulen

Wat een intens verdriet om mee te maken. Maar toch schraapte Hessel al zijn moed weer bij elkaar en dacht ik probeer het nog één keer. Maar ook dit ging helaas mis.. weer een abortus maar ditmaal door torsie van de navelstreng. Intens verdrietig nam Hessel het besluit om nooit meer te fokken maar omdat hij toch graag een veulen wou ging hij op zoek. Zo zag hij een advertentie, toen de tijd nog in de krant. Aangeboden hengstveulen. Het was niet te ver van huis, dus Hessel ging op pad. Hij bekeek het veulen en onderzocht hem. Hij zag er goed uit en was gezond. Hij liep nog bij zijn moeder en zijn grootmoeder was ook aanwezig. Zijn vader was een zoon van Aan 416 en was naar Denemarken verkocht. Wel kon Hessel een filmpje van deze onbekende hengst zien. Het zag er allemaal prima uit. Een prachtig veulen maar zonder papier, maar dat was niet belangrijk. Wietse nam direct een groot deel van het verdriet weg zodra hij bij ons op stal was. Hij ging als veulen direct in de gemengde groep en dat ging prima. Wietse had alleen totaal geen opvoeding gehad, een halster omdoen was al een uitdaging, laat staan een stukje met hem lopen. Maar door veel te oefenen kwam ook dit goed. Omdat hij in de gemengde groep liep heeft Hessel hem al vroeg zelf gecastreerd. Toen hij 3 jaar was is Hessel begonnen om hem aangespannen te beleren. Wietse had dit al snel onder de knie en voordat we het wisten liep hij al voor de wagen. Eerst in tweespan zodat hij steun had van een ander paard. Maar al gauw was een vierspan ook geen probleem. Eigenlijk kan Wietse alles. Zelfs voor de slee is het een perfect paard. Hij geeft niks om geluid van de bellensjaal die toch best een indrukwekkend lawaai maakt.

Van puppy naar benjamin

Ook onder het zadel heeft hij eigenlijk nooit een pas verkeerd gezet. Berber heeft hem zadelmak gemaakt en ingereden. Rene onze vriendin rijdt hem nu recreatief maar ook bij haar begint het te kriebelen om hem misschien toch uit te gaan brengen in de wedstrijden. Inmiddels is Wietse 6 jaar en eigenlijk is het een droompaard, een Fries zoals je hem graag ziet. Hij heeft geweldig lange manen en staat hoog op zijn benen wat hem een luxe uitstraling geeft. Terwijl ik zo naar hem keek in het land dacht ik ik meet hem direct op. Kom maar Wietse zei ik terwijl ik draad losmaakte. Wietse kwam er direct vrolijk aan ondanks dat hij samen met de rest stond te eten. Wat een topkarakter toch, altijd enthousiast om te gaan werken en een echte knuffel in de omgang. Ik schoof het houtje van de meetlat op zijn schoft, 1.67 meter!! Wat wordt je groot zei ik, nu je hier toch staat zal ik direct je manen even weer opnieuw invlechten want ook die groeien maar door. Wietse kijkt mij aan en vindt het allemaal prima. Terwijl ik op mijn krukje stond om te vlechten sloeg ik mijn armen om zijn hals. Wat ben je toch een enorme lieverd, je hebt als veulen het verdriet van de verloren veulens verzacht. En nu breng je ons zoveel geluk door je veelzijdige inzetbaarheid. Niets is te gek. Je bent niet langer meer ons puppy paard maar wel onze allerliefste Benjamin met een gouden karakter. Daar kan geen papier tegenop!!

 

Vorig artikelLivestream IBOP Wergea – vrijdag 19 november
Volgend artikelIBOP Wergea: Esse en Denise Kroon, topscore voor Renske Carmen