Blog Ester: koliek, massage, rouwrit en ……..een rendier

Week 51 is het inmiddels, de een-na-laatste week van het jaar. Maar week 51 is ook de week dat Nederland weer in lockdown is gegaan. Gelukkig kunnen wij van Fokstal Friese Paarden de Hesterhoeve altijd bij onze paarden zijn en gaat bij ons alles gewoon door. Vorige week is Suzan Bouma van Bouma Lymfedrainage therapeut paarden bij ons geweest. Zij benaderde mij of ze een keer langs mocht komen om het een en ander over lymfedrainage te vertellen en te laten zien. Zelf was ik hier totaal niet bekend mee maar dacht ik kan het altijd aanhoren en kijken hoe zoiets gaat. Ze mailde mij van te voren een vragenlijst die ik in moest invullen en retour moest sturen met allerlei vragen over voeding, huisvesting etc. Lymfedrainage zorgt onder andere voor de afvoer van alle stoffen in het lichaam die er niet thuis horen. Denk hierbij aan medicijnen, ziektekiemen, spanningen, stress angst en emoties…

Weer koliek bij Nanja

Afgelopen vrijdagmiddag hadden we afgesproken en ik weet niet wie de massage meer nodig had, mijn ruin Wiebe, want die had ik ervoor uitgekozen of ikzelf. Donderdagavond was het namelijk weer raak met Nanja, koliek. We haalden zoals iedere dag de paarden ’s avonds binnen waarop ze allemaal hun eigen stal inlopen en lekker gaan eten. Maar Nanja niet. Die ging direct liggen, plat liggen met haar hals en begon te rollen en zwaar te ademen. We hebben haar zo snel mogelijk omhoog getrokken en ik ben met haar gaan lopen. Ze had geen verhoging of snelle hartslag. Hessel heeft direct buscopan toegediend, een darm ontspannend middel. Ook hebben we direct haar eten weggehaald. Eerst moest ze weer goed mesten zodat we zeker wisten dat ze weer doorgang had. Maar na het lopen ging ze weer liggen in haar stal. Hessel zei: ‘pak haar maar Es, ik wil haar opvoelen. Ik vertrouw het niet.’ Ongeduldig en bezorgd vroeg ik, terwijl ik Nanja staart vasthield zodat Hessel kon opvoelen, en? ‘Gaskoliek’, zei Hessel. ‘Ik voel harde verdikkingen in de darmen. Ze moet veel lopen het gas moet eruit.’ En zo werd het een lange nacht. Om het uur heb ik haar gelongeerd, door het bewegen kwam er gelukkig veel lucht vrij en nam de buikpijn af. Na het laatste rondje ’s morgens tegen zes uur ging het al stukken beter met haar. Nu was het tijd dat ik ook nog even snel mijn ogen dicht kon doen voordat het stalwerk weer begon. Ik nestelde me op de pakjes hooi tegenover haar stal zodat ik dicht bij haar was en ben waarschijnlijk direct in slaap gevallen. Tegen 7.30 uur schrok ik wakker van het gekraai van de haan. Ik keek direct naar Nanja, ik zag het direct. Ze keek weer goed uit haar ogen en…. ze had gemest, nog wel wat dun maar ze had weer gemest.

Hooi met veel structuur

Hessel was er inmiddels ook weer want het zat hem ook niet lekker, het is altijd spannend een paard met koliek. Maar gelukkig is het weer goed gegaan en waarschijnlijk is het door het voer gekomen. Toch teveel hooi gehad met te weinig structuur, Nanja is daar blijkbaar erg gevoelig voor en krijgt nu alleen nog maar hooi met heel veel structuur. Lang kon Hessel niet blijven, want hij had een rouwrit. Een rouwrit met de rouwkoets is toch één van de ‘mooiste’ en dankbaarste dingen om te doen. Het is een verdrietige aangelegenheid, maar het geeft het afscheid toch iets heel bijzonders. Deze keer was het heel bijzonder. Het was namelijk de eerste keer dat de rouwrit naar een crematorium ging in plaats van naar een kerk.

Wiebe schoon, nu ik nog

Toen Hessel weg was ben ik eerst weer met Nanja gaan lopen en vervolgens begonnen met het stalwerk. Toen ik klaar was met het uitmesten van de stallen en nog een paar keer tussendoor met Nanja had gelopen schrok ik toen ik op de klok keek. Het was al 13.15 uur en om 13.30 zou Suzan komen! Snel nog even een borstel over Wiebe heen en dan was alles klaar. Nou ja, dat dacht ik, toen ik langs de spiegel liep zag ik dat ik er zelf uitzag als een verwilderde kat! Het hooi van de nacht ervoor hing nog in mijn haar en aan de donkere vegen in mijn gezicht te zien had ik toch echt tijdens het stalwerk in mijn gezicht gewreven…. Snel zette ik mijn muts op en haalde een doekje over mijn gezicht, terwijl ik de auto van Suzan hoorde aankomen.

Slaperig van zachte massage

Nadat we hadden kennisgemaakt en ik haar de stal had laten zien begon ze met de lymfedrainage. Het is een hele rustige, zachte massage die ze uitvoert in de stal zodat het paard vrij kan bewegen. Wiebe werd er heel ontspannen van en het leek wel of hij af en toe in slaap viel. Heel bijzonder om te zien. Het is heel moeilijk om uit te leggen wat het precies doet, je kan het beste een keer op haar site kijken daar kan je alle informatie vinden. Het was inmiddels al aan het eind van de middag toen Hessel weer terugkwam van de rouwrit. Alles was goed gegaan!

Veulens in modderbad

Zondag was het natuurlijk weer tijd om naar de veulens Nine, Maike en Nynke te gaan. Wat doen ze het goed en wat groeien ze snel ook hebben ze al veel behang. Er kunnen al bijna vlechtjes in. Wat hebben ze het goed in de opfok met zijn drieën. Ze kunnen in en uit hun stal lopen wanneer ze maar willen, en af en toe lijken het wel varkentjes als ze zichzelf even verwend hebben met een modderbad. Aan het einde van de week was in ieder geval iedereen weer ontspannen: Wiebe door zijn massage, Nanja geen koliek meer, de veulens, want die leven als god ik Frankrijk, en uiteindelijk ik ook. Op naar kerst, het eerste rendier staat inmiddels op stal!