Blog-Ester: met de veulens naar de opfok (met video)

Afgelopen zaterdag was het zover. Onze veulens Nine en Maike zijn naar hun nieuwe huis gegaan. Een kleinschalige opfokstal van de eigenaresse van Maike. Een nieuwe fase in hun leven. Vanaf nu moeten ze op eigen benen staan. Je weet dat die dag komt en toch blijft hij voor mij in ieder geval altijd lastig. Wij zijn maar een kleine hobbyfokker en zijn vanaf hun geboorte dagelijks met ze bezig dan krijg je toch een band. Gelukkig gaan ze samen naar de opfok en kan ik ze zien wanneer ik maar wil! Dus eigenlijk kan het niet beter. Het maakt het “afscheid” in ieder geval een stuk makkelijker. Hessel daarentegen steekt bijna de vlag uit dat ze gaan, nu kan hij eindelijk beginnen om onze Stermerrie Nanja te beleren in het tuig!

Wie is wie?

Zaterdag was ik natuurlijk al in alle vroegte in de stal te vinden. Voordat ze weg gingen heb ik ze nog even geborsteld en mooi gemaakt. Voor de nieuwe eigenaresse is het nu nog even lastig om de veulens uit elkaar te houden. Nine is dan wel 3 weken ouder maar daar zie je op deze leeftijd weinig van. Als je ze een paar dagen ziet dan zie je het verschil wel. Maike heeft een zwaardere kap en heeft meer sok dan Nine. Maar om het toch even iets makkelijker te maken heb ik bij Maike een staartje gemaakt met rode elastiekjes.

Enten en ontwormen

Toen ze helemaal op en top gepoetst waren was het tijd voor de laatste handelingen. Ten eerste de entingen tegen Rhino en Influenza. Vervolgens heeft Hessel ze een rustgevend middel ingespoten. Deze sedatie bestaat uit een combinatie van acepromazine en xylazine. Het is toch even een stressvol moment voor de veulens om ineens bij de merries weggehaald te worden. Dit middel geeft ze net even meer rust zodat ze het niet zo heftig beleven. Daarna kregen ze nog de ontwormingspasta met pyrantel. Wij gebruiken dit middel omdat veulens en ook jaarlingen een grotere resistentie van spoelwormen tegen Ivermectine hebben. Met pyrantel weten we zeker dat het werkt. En toen was het toch echt zo ver…

Met zorg op transport

Hessel had de trailer buiten klaar gezet. Voorin de trailer hadden we weer pakken hooi gelegd zodat de veulens niet onder de voorste stang konden duiken of erover heen konden komen. Zouden ze wel over de stang komen dan komen ze met hun voorbenen op de pakken hooi en dat is niet erg. Daarnaast fungeert deze afzetting voor in de trailer ook nog als “hooinet” en is het deurtje voor in de trailer mooi afgezet. De pakken hooi laten we bij de opfok achter zodat ze de eerste dagen hooi krijgen wat ze kennen. Veulens zijn gevoelig op de maag en helemaal tijdens stress situaties dus doen we dit zo. Alle stangen blijven verder zitten zoals ze altijd zitten. De veulens gaan los op de trailer. Als eerste hebben we Nine erop gezet. Wij doen het altijd zo dat één met het veulen loopt en de ander loopt met de merrie erachter aan. Ik liep voorop met Nine en Berber met Nanja er achter aan. Nine liep er makkelijk op, ze kreeg nog een zetje van Hessel en daar stond ze. Ondertussen was Maike ook al onderweg, die sputterde iets meer tegen maar na een paar minuten stond ook zij. Toen direct de klep dicht en het zeil natuurlijk, zodat de trailer helemaal dicht was. De merries hebben we weer op stal teruggezet. Voor de afleiding heb ik ze een beetje brok gegeven en natuurlijk voldoende ruwvoer. De merries krijgen nu geen krachtvoer meer. Dit heeft te maken met de melkproductie. Het uier van de merrie moet opdrogen als het veulen erbij weg is, dit kan je bevorderen door geen krachtvoer te geven.

Glaasje bubbels

De merries stonden lekker te eten en keken al nergens meer naar om. De veulens daarentegen waren wel aan het hinniken dus sprongen we allemaal in de auto en rijden maar. Hessel voorop met de trailer en wij er achter aan in de Mini zodat ik zicht had op de trailer. Mocht ik wel vreemde dingen zien dan zou ik Hessel direct bellen. Onderweg zijn we nog twee keer gestopt om te kijken hoe het ging. Beiden stonden ze lekker rustig te eten dus we konden weer verder. Eenmaal aangekomen bij hun nieuwe huis waren ze nog wel een beetje zoekende. Eerst gingen ze eens even goed bekijken waar ze waren. In en uit de inloopstal, Nine voorop en Maike er achteraan. Net als thuis. En na een uur waren ze al heel rustig en nergens bang voor. Er moest nog even een plank vastgezet worden en ondanks het geluid van het boren stonden ze er op de neus bij. Een mooi moment voor ons om René te feliciteren met de aankoop van haar prachtige veulen Maike en daar kon een glaasje bubbels natuurlijk niet bij ontbreken.

Veulens blij, merries blij

De volgende dag was ik er natuurlijk alweer om te kijken hoe het ging. Ze waren blij me te zien en wilden wel in me kruipen zo aandoenlijk. Na het knuffelen ging ik op zoek naar de mest. We hadden ze immers voor vertrek nog ontwormd. Nou ik hoefde niet lang te zoeken ….. Wat een vieze lange spoelwormen zaten er in de mest. Je kan bijna niet geloven dat dat in de darmen van onze veulens heeft gezeten, bah! Nu een paar dagen verder zijn de veulens helemaal gewend. Ze zijn niet meer zoekende naar de merries en hebben hun draai gevonden. De merries hebben helemaal geen last gehad, die waren er blijkbaar wel aan toe dat hun kroost de deur uit ging. En Hessel? Die is helemaal blij. Die kon natuurlijk niet wachten en heeft Nanja van de week al haar eerste menlesje gegeven. Daarover volgende week meer. Waarschijnlijk is er maar één die zich nog het meest druk heeft gemaakt en dat ben ik ……