Blog Ester: mok, mijten en een paardenstrand

Wat een geluk had ik afgelopen week. Ik heb vakantie en ook nog eens met schitterend weer. Echt super. Heerlijk hele dagen bij de paarden en de veulens. Wat groeien Nine en Maike snel, het gaat ineens heel hard. Ze zijn niet alleen heel groot geworden maar ook het “behang” begint nu echt te groeien. Nine heeft al best lange manen terwijl Maike de sokken van haar moeder Roza lijkt te hebben. Het begint zelfs al te krullen. Ik vind het prachtig als een Fries paard veel behang heeft en dan van die prachtige sokken erbij, schitterend. Maar die mooie sokken hebben ook een keerzijde.

Schoonmaken, insmeren en controleren

Mok is eigenlijk een verzamelnaam voor allerlei huidaandoeningen aan de onderbenen van het paard. Het komt het vaakst voor in de kootholte aan de achterzijde van het been net boven de hoef. Het begint op die plek met wondjes en kloven die diep kunnen zijn. Van de wondjes komen schilfers die zich ophopen in het lange haar aan de benen. Deze schilfers kan je het beste verwijderen met een klein kammetje. Vervolgens is het belangrijk om de wondjes te behandelen met betadine shampoo en de loszittende korsten te verwijderen. Daarna moeten de kootholtes goed droog gemaakt worden en kan je ze insmeren met bijvoorbeeld sudocreme, uierzalf of vaseline. Bij een Fries paard is dit nog een heel gedoe, vooral als ze veel behang hebben. Dit is een van de redenen waarom mensen de sokken afscheren zodat ze de kootholtes beter droog houden en mogelijke wondjes sneller zien en kunnen behandelen. Ik voel zeker een paar keer in de week bij onze paarden of ik wondjes voel. Het is belangrijk bij mok om er op tijd bij te zijn. Het is een vervelende aandoening en uiterst hardnekkig. Heeft het paard één keer Mok gehad dan blijft het daar heel gevoelig voor.

Stampen door de mijten

Wat ook veel voorkomt in het najaar in de natte periode is beenschurft veroorzaakt door de choroptesmijt. Deze veroorzaken schilferige plekjes hoger op de benen. Wij behandelen deze mijt met wateroplosbare ivermectine waarmee we de benen wassen. Dit moet na drie weken nog een keer. Heeft een paard eenmaal beenschurft gehad dan krijgt hij dit zeker weer. Als een paard last heeft van mok dan heeft hij veel jeuk aan de benen en gaat het vaak stampen. Let hier dus op.

Droge voeten

Om deze ellende zoveel mogelijk te voorkomen is het belangrijk dat de paarden buiten ook droog kunnen staan zodat ze droge voeten houden. Onze paarden gaan het hele jaar door overdag naar buiten. En niet een paar uur maar de hele dag. Aangezien wij kleigrond hebben is het bij ons snel nat en zakken de paarden na een natte periode als snel een eind de grond in met als gevolg moddervoeten met risico op mok. Maar daar hebben we iets op gevonden. Ieder jaar laat Hessel 30 kuub wit zand komen. De bovenste klei grond bij de voerbakken waar de paarden vaak staan wordt afgeschraapt en verdeeld over het land. Onder de kleigrond ligt het witte zand van het jaar ervoor. Deze wordt als het ware opgeschud zodat het water makkelijker weg kan. Hierover komt het nieuwe witte zand, zie het maar als een soort van lasagneschotel laagje op laagje. Nu we dit al een aantal jaren doen is er een soort van zandstrand gecreëerd en kunnen de paarden ook in de natte periode mooi buiten staan met droge voeten. Afgelopen maandag is het strandje voor de paarden weer klaar gemaakt, wij zijn klaar voor de herfst.

Bijna naar de opfok

Nog 1 week en dan gaan Nine en Maike naar hun nieuwe huis, de opfok. Tot die tijd ga ik nog lekker een week van ze genieten terwijl Hessel niet kan wachten totdat ze weg zijn. Niet omdat hij ze niet leuk vindt, maar omdat hij staat te trappelen om weer met Roza aan de slag te gaan. En natuurlijk Nanja en dat wordt een uitdaging. Nu ze niet drachtig is gaat hij proberen om haar aangespannen te beleren. Als dat lukt dan rijden we eind dit jaar vierspan en stiekem denkt Hessel aan een zesspan!
We gaan het zien, eerst deze week nog kijken naar het Cherry Eye van Nine. Deze lijkt kleiner te worden dus wachten we nog even met opereren. Mogelijk trekt het vanzelf helemaal weg. Dus voor nu eerst nog maar genieten van mijn laatste vakantie dagen met de paarden.