Blog Ester: Ode aan Nanja van het Leuven Ster

Het leek allemaal zo gewoon deze week. maar niets was minder waar. Afgelopen dinsdag in de namiddag zat ik thuis op de bank. Ik was de hele dag in de stal geweest en het was een koude dag. Verkleumd kwam ik binnen en ging direct douchen om weer een beetje warm te worden. Vervolgens zat ik net op de bank toen ik een whatsapp bericht kreeg. Zonder dat ik het bericht opende, zag ik dat het van de nieuwe eigenaresse van Nanja kwam.

Weidemaatje Nanja

Nanja van het Leuven, onze Stermerrie die we afgelopen voorjaar hebben verkocht en waar we gelukkig een fantastische plek voor vonden. Nanja was inmiddels 17 jaar en haar achterhand was niet sterk wat we bij de verkoop ook duidelijk hebben aangegeven. Gelukkig maakte dat voor haar nieuwe eigenaresse niet uit. Ze kochten haar als weidemaatje en om lekker mee te troetelen en staprondjes door het bos te maken. Ik kon mijn geluk niet op. Dit was precies wat ik voor Nanja zocht, een mooie liefdevolle oude dag. Ik opende het appje en bij de eerste zin stokte mijn adem en voelde ik een koude rilling door mijn lichaam gaan. “Hoi Ester, ik wilde je even laten weten dat Nanja er niet meer is. Ze bleek een agressieve tumor te hebben met uitzaaiingen. Ik ben er zo verdrietig van.” Vreselijk, wat schrok ik, ik wist dat het de laatste tijd met haar achterhand slechter ging maar dit…. Het bleek dat ze een plaveiselcel carcinoom op het derde ooglid had en volgens de dierenarts was de kans groot dat de uitzaaiingen in haar botten zaten aangezien ze pijn aangaf bij belasting.

Uit Den Bosch

Het bericht bracht me terug in de tijd dat Nanja bij ons kwam. Het was op een zaterdag dat Hessel en ik naar Den Bosch reden om naar 2 drachtige merries te gaan kijken. In alle vroegte vertrokken we met de trailer achter de auto en de inmiddels welbekende picknickmand op de achterbank. Jobke fan de Hesterhoeve was de dag ervoor naar zijn nieuwe huis gegaan wat me zwaar viel, dus was deze jacht naar een tweede fokmerrie erbij een fijne afleiding. Eenmaal aangekomen in Den Bosch stonden er twee merries, beiden waren ze drachtig en beiden hadden een mooi vol papier. Terwijl Hessel met de eigenaar sprak liep ik langs de boxen en bekeek de paarden. Mijn oog viel direct op de merrie in de rechter box, ze was misschien niet de mooiste van de twee maar ze had zo’n lieve uitstraling…..Karakter en uitstraling dat is voor ons belangrijk. De eigenaar opende de box en mijn gevoel werd direct bevestigd. Wat een aanhalig lief paard. Hessel ging haar klinisch keuren op het erf en wij zagen beiden direct dat haar achterhand niet sterk was. Maar goed, ze hoefde bij ons ook niks te doen, wij wilden er graag een tweede fokmerrie bij dus maakte dat niet heel veel uit. Ze had al veel veulens gehad en een prachtig papier en kon zelfs Preferent worden. Ze had nog één Sternakomeling nodig. Het was duidelijk, ik keek Hessel aan en onze blikken zeiden genoeg. Ik weet nog heel goed dat de verkoper zei: ‘dit is zo’n lieve merrie die verdient echt een goed plekje anders doe ik haar niet eens weg.’ De koop werd gesloten en Nanja ging direct met ons mee naar huis. De hele weg zat ik met een grote glimlach op mijn gezicht in de auto.

Goede moeder

Eenmaal thuis ging Nanja eerst lekker in de wei met de oude Friese paardjes Stella en Menno. Ze was op dat moment 4 maanden drachtig van Tymen 503. De dracht verliep heel goed en begin mei gaf ze, weliswaar te vroeg en dus best onverwacht, het leven aan een prachtig merrieveulen. Ik was er alleen bij toen Nine NP fan de Hesterhoeve op klaarlichte dag in de namiddag in het land geboren werd. Het was duidelijk dat Nanja een hele ervaren moeder was en zorgde dan ook fantastisch voor haar kleine. Later bleek dat Nanja eigenlijk te lief was want als onze andere fokmerrie haar veulen niet wou laten drinken omdat ze te vaak kwam, liet Nanja beide veulens toe om bij haar te drinken. Het was een prachtige tijd en wat genoten we van Nanja en haar veulen. Ondertussen probeerden we haar weer drachtig te krijgen en dit ging heel moeizaam, het lukte ons ondanks alle inspanningen dan ook niet en Nanja bleef gust. Omdat ze zo onderdanig was stond Nanja onderaan de groep en dat leverde voor haar nog wel stress op. Wij besloten dan ook om voor haar een nieuw plekje te zoeken waar ze van haar oude dag kon genieten. Gelukkig vonden we die en het voelde direct heel goed van beide kanten.
Nanja kreeg een prachtig liefdevol plekje ik kon me niet beter wensen. In de zomer ben ik nog een keer langs gegaan om te kijken hoe het met haar ging. Ze zag er prachtig uit en had helemaal haar plekje gevonden waar ze enorm veel aandacht en liefde kreeg van haar nieuwe eigenaresse. Helaas mocht dit geluk niet lang duren…

Hart van Goud

Nine NP fan de Hesterhoeve, Nanja’s laatste veulen heb ik nog. Terwijl ik aan kwam lopen, kwam ze er enthousiast aan. Ik kroelde haar door haar manen en sloeg mijn armen om haar hals, ik voelde de tranen rollen over mijn wangen. Je moeder is er niet meer fluisterde ik zacht. Lieve mooie Nanja van het Leuven, wat was je een geweldige lieve merrie. Een bijna Preferente Stermerrie maar veel belangrijker een merrie met een hart van goud. Als ik naar Nine kijk zie ik een stukje van haar wat altijd bij mij blijft..
Nanja van het Leuven, wat was je een geweldig lieve merrie. Nanja is 17 jaar geworden en ik kan alleen maar dankbaar zijn dat je nieuwe eigenaresse deze zo moeilijke beslissing heeft genomen zodat je niet verder zou lijden. Ik wil haar dan ook bedanken voor alle goede zorgen en haar heel veel sterkte wensen met dit grote verlies…

PS: Dit Blog heb ik in overleg met Nanja’s eigenaresse geschreven.

 

Vorig artikelMyrna van Middendorp over Durk (Meinte 490): “Ik ben zijn begeleider en hij mijn therapeut”
Volgend artikelKFPS College Tour 2021/2022