Blog Ester: op vakantie en ook dan….Friese paarden!

Wat een prachtige vakantie hebben mijn vriend Henk en ik gehad de afgelopen twee weken! Ieder jaar gaan we in de zomer naar dit mooie eiland en ik had al een paar keer gezegd tegen Henk hoe leuk zou het zijn als ik hier een bezoek mag brengen aan een eigenaar/eigenaresse van een Fries paard. Want twee weken zonder mijn eigen paarden is toch wel een ding.

Op bezoek bij…..Gunda en Danielle

Maar hoe kom ik in contact met iemand? Hessel, mijn compagnon kent hier wel heel veel mensen omdat hij hier geboren is, maar om zomaar plomp verloren voor de deur te staan is ook wat…..Facebook bedacht ik me ineens. Ik vraag gewoon in een bericht op Friese Paarden/Friesian Horses of er iemand is die het leuk vindt wanneer ik langs kom. En ja hoor, ik hoefde niet lang te wachten. Gunda Brunotte was de eerste die enthousiast reageerde en direct daarna Danielle Renken. Bij beiden was ik welkom om te komen kijken naar hun prachtige paarden. Vrijdagmiddag naar Gunda en maandagmorgen naar Danielle, ik kon mijn geluk niet op.

Friso en Willem

Veel te vroeg zaten we vrijdagmiddag op de fiets onderweg naar Gunda in Buren omdat ik niet langer kon wachten. Van Nes naar Buren is het maar een klein stukje dus we waren er zo. Dat moet Gunda zijn dacht ik toen we het erf op kwamen. Enthousiast begroette ze ons en gaf ons direct een kleine rondleiding in en om haar stal bij haar huis gevolgd door een kop koffie waarbij ze trots vertelde over haar paarden Friso en Willem. Friso van Wiardastate (Haitse 425), haar 12-jarige ruin die ze als 3-jarige gekocht heeft van Bennie van Es en waar ze sinds kort mee uit mag komen in de Lichte Tour. Beleef-Ameland Willem (Bartele 427 x Jorn 430) is haar jonge paard, een prachtige 6-jarige ruin met veel potentie. Ze start Willem inmiddels in de M.
Na de mooie verhalen over haar paarden stond ik natuurlijk te trappelen om ze te zien en sprongen Henk en ik weer op de fiets. De paarden staan in de zomermaanden op een stuk land vlakbij Buren. In de verte zag ik ze al staan, twee prachtige zwarte parels. Blij kwamen ze eraan gelopen toen ze ons zagen, waarop ze samen braaf met Gunda aan het touwtje mee liepen naar de stal. Na het poetsen was eerst Friso aan de beurt om te trainen. Braaf stond hij stil terwijl Gunda midden in dit prachtige landschap van duinen opstapte.

Foto’s: Doriena Dolstra

Op wedstrijd in Hollum

Wat een rust hier en wat heerlijk gewoon, dacht ik bij mezelf. Geen poespas, geen luxe stal, maar alles voor de paarden. Na enkele minuten kwamen we bij de rijbak aan, een prachtige bak van de rijvereniging voor gezamenlijk gebruik. Het duurde niet lang of Friso liet al zien waarom hij inmiddels LT-gerechtigd is. Met een prachtige hoofdhalshouding en veel souplesse danste hij door de bak alsof hij wist dat ik keek. ‘Ik rij niet te lang’, zei Gunda. ‘Want morgen en zondag moeten we op wedstrijd hier in Hollum.’ Oh echt? Zei ik, en maakte bijna een ronde dansje. Wat tref ik het, ook nog een wedstrijd morgen! Ik kon mijn geluk niet op. Na Friso was Willem aan de beurt. Een prachtige 6-jarige ruin met een luxe uitstraling. Wat een potentie heeft dit paard. Ook Willem werd met het grootste gemak door de bak gestuurd door Gunda, het leek bijna vanzelf te gaan. Wat fantastisch was het om deze combinaties hier te mogen zien. Bedankt voor alles en tot morgen riep ik! Terwijl Henk en ik weer op de fiets sprongen en Gunda ons uitzwaaide.

De volgende dag gingen we op tijd naar Hollum. Het was toch nog 12 km fietsen vanaf ons appartement en aangezien wij “gewone” fietsen hadden, gingen we op tijd weg. Het was een prachtige route langs de duinen over een schelpenpad naar Hollum. Heuveltje op, heuveltje af, terwijl niet alleen bejaarden, maar naar mijn idee 90 % van de voorbijgangers ons kaarsrecht zittend op hun elektrische fiets ons voorbij vloog. ‘Dat is niks voor ons’, zei Henk. ‘Dat is voor oude mensen!’ Met een glimlach op mijn gezicht fietsten we verder.

Sportmerrie Lutske en zoon Arjan

Onder de vuurtoren in Hollum lag een mooi wedstrijdterrein. Voor de ontmoeting met Danielle, want die deed ook mee met haar paarden, had ik een geel shirt aangetrokken zodat ze ons makkelijk kon herkennen. Dit werkte prima en Danielle was al druk aan het inrijden. ‘Hoi’, riep ze enthousiast en kwam er direct aan gereden op haar prachtige Arjan van Buren een 5-jarige Thorben 466 x Maurus 441 die ze vandaag uit bracht in de L1. Op de trailer had ze zijn moeder staan, Lutske van de Dwarsvaart een 10-jarige Maurus 441 x Brandus 345. Wat een prachtige merrie met een schitterend hoofdje die ze duidelijk ook aan zoon Arjan had meegegeven.
Danielle is Met Lutske begonnen toen de merrie 6 jaar was en heeft haar inmiddels naar het Sportpredicaat gereden. De teller staat nu op Z1 + 7, ze gaan als een speer! Ondertussen was Claudia Metz met haar 6-jarige paard, Beart 411 x Leffert 306 in de baan om haar proef te rijden, en ook zij kwam na de proef enthousiast op ons af. Volgende keer kom ik ook bij jou kijken als het mag. ‘Tuurlijk’, zei ze.

Overtocht om te trainen

Wat een leuke, toegankelijke vakvrouwen zijn dit hier op Ameland. Allemaal werken ze hard, Gunda heeft een verhuurbedrijf in appartementen terwijl je bij Danielle terecht kunt in haar eigen schoonheidssalon. Claudia heeft haar eigen bedrijf ‘photography’ en maakt de mooiste foto’s. Maar de paarden, dat is hun alles en daar doen ze dan ook alles voor. Om de week maken ze de oversteek naar de wal met hun paarden om te trainen bij Yvonne Snieder, die ook regelmatig naar het eiland komt om de meiden hier te trainen. Zo gewoon, zonder poespas. De ene dag rijden ze op hoog niveau een wedstrijd, de andere dag in het oude kloffie over het strand. Hoe heerlijk gewoon het allemaal is. bleek maandagmorgen wel toen ik met Danielle had afgesproken in het land waar Lutske en Arjan staan. Haar paarden hadden vooral zondag super gelopen op de wedstrijd dus was het nu tijd om ze even lekker te longeren. Even de spiertjes los. Trots vertelde ze ondertussen over Lutske en Arjan en hoe goed ze het doen in de sport.

Opa Kienstra

In het land naast ons reed een tractor. Kijk zei Danielle dat is ‘opa’ Kienstra, hij is 82 jaar en doet nog alles zelf. Hij ment twee-, vier- en zesspan en heeft hier al meer dan 100 veulens gefokt! Oh is dat Kienstra? Die moet ik even de groeten doen van Hessel. Kienstra zag mij aankomen en klom uit zijn tractor. Al gauw vertelde ook hij enthousiast over zijn paarden en dat hij nog steeds zijn eigen paarden beslaat. ‘Laat straks maar even alles zien’, zei hij trots tegen Danielle en ging weer verder met zijn werk.

Wat was het ongelofelijk leuk om de meiden en hun paarden hier te ontmoeten! Beiden zijn ze niet geboren op Ameland, maar voor de liefde hierheen gekomen en gebleven. Hier is vervolgens ook de liefde voor het Friese Paard geboren nadat ze beiden eerder KWPN’ers reden. En hoe!! Gunda, Danielle, Claudia en de anderen die het ook zo goed doen in de sport, hebben hier met elkaar het Friese Paard nog meer op de kaart gezet! Doe maar gewoon dan kom je er ook, dat lijkt een beetje hun motto en ik kan me daar alleen maar bij aansluiten. Tevreden zat ik dinsdagavond zelf op Anna, een prachtige Friese merrie van Manege Het Jutterspad in Buren. Ik mocht mee met de begeleiders die met zijn drieën een avondrit gingen maken. Wat een ervaring, een ondergaande zon, ik voelde de manen van Anna in mijn gezicht terwijl het water opspatte in het ritme van het draven. Maar hierover meer in mijn Blog voor volgende week. Wat was het een geweldige week hier op Ameland!

Vorig artikelPattaconk’s Hidde (Tsjalke 397) back on track: ‘Nu terug naar de tekentafel’
Volgend artikelBente Post sluit compromis met powermerrie Yfke (Haike 482) en wint rubriek Bestgaand Rijpaard in Garijp