Blog Ester: Pelle naar zijn nieuwe kudde

Afgelopen zaterdag opende ik al vroeg de staldeur. Het was zover, over een paar uur zouden Marieke en haar gezin komen om ons hengstveulen Pelle NP fan de Hesterhoeve te halen. Zoals iedere morgen maakte in een kop thee en ging op het stro tegenover de stal zitten. Daar stond Pelle lekker naast zijn moeder Roza fan de Kromme Jelte te eten. Hij moest eens weten wat hem straks te wachten staat. Vandaag wordt hij gescheiden van zijn moeder. Wij doen dat altijd in één keer. Hessel geeft het veulen een klein roesje waardoor hij lekker relaxed wordt. Hij valt er niet van om hij wordt er alleen een beetje suf van waardoor alles net iets minder spannend is. Vlak voordat Pelle de trailer op gaat zetten we hem met Roza op de poetsplaats waar hij nog ontwormd wordt met Pyrantel en hij zijn roesje krijgt. Dit hoeft maar een paar minuten in te werken en dan nemen we Pelle mee naar buiten en Roza blijft staan. Dit gaat altijd perfect. Maar goed, ieder veulen is weer anders dus het blijft altijd een beetje spannend.

Samen met de 25-jarige Menno

Terwijl ik Pelle nog even op zijn favoriete plekjes kriebelde hoorde ik een auto aan komen. Daar waren ze al! Het is zover Pelle, zei ik en deed hem zijn nieuwe blauwe halster om die ik voor hem had gekocht. Wat stond het hem mooi. Marieke en haar gezin kwamen enthousiast binnen met taart dus was het eerst nog even tijd voor koffie. Maar hierna was het toch echt zover. De trailer stond klaar en Marieke had Menno, haar 25-jarige Fries meegenomen zodat Pelle niet alleen de reis hoefde te maken. Menno is inmiddels gepensioneerd maar loopt af en toe nog voor de rouwkoets en maakt soms nog een ritje met Marieke voor de wagen. Ze was erbij toen hij geboren is en heeft hem altijd gehouden. En nu, nu komt Pelle bij haar. Haar toekomstige rijpaard en hopelijk een paard waar ze net zoveel plezier mee krijgt als met Menno.

Drie keer hinniken

Ik klikte het touw aan Pelle’s halster. Roza voorop en Pelle erachteraan richting de poetsplaats. Hessel had inmiddels de ontwormingsspuit in de hand en voordat ik het wist sabbelde Pelle al op de pasta. Nu nog even de hoefjes uitkrabben zei Hessel want wij leveren hem natuurlijk wel netjes af. Toen dat klaar was het tijd voor het roesje, snel prikte Hessel in Pelle’s bil en diende de vloeistof toe. Pelle gaf geen kik. En daar ging Pelle, super braaf liep hij mee aan het touw terwijl Roza bleef staan. Ook zij leek het goed te vinden en werd niet onrustig. Pelle moest even kijken waar hij in moest maar met een klein beetje hulp stond hij in een paar minuten naast “ome Menno”
op de trailer die hem direct begroette. Snel de klep dicht en rijden maar, ik kreeg nog een knuffel en een heerlijke fles Rose Prosecco van Marieke voor alle goede zorgen. En daar gingen ze, Hessel ging mee want eenmaal thuis zou Pelle direct in de groep ruinen van verschillende leeftijden komen. Dan is het handig om met een paar mensen te zijn. Terwijl ik ze nakeek dacht ik snel naar Roza. Daar stond ze heel rustig op de poetsplaats. Zal ik jou maar lekker in het land doen bij de rest van de paarden. Roza liep rustig achter mij aan, eenmaal in het land liep ze een paar keer langs de draad en hinnikte 3 keer daarna ging ze rustig eten en was het klaar. Het was goed zo.

Bruin en zwart

Gelukkig ging de reis goed en was Pelle veilig aangekomen bij zijn nieuwe huis waar zijn nieuwe vrienden hem al op stonden te wachten in het land. Marieke’s 15 jarige KWPNér Cees waar ze subtop mee rijdt, en Rakker (appaloosa x fjord), het enter van haar dochter Iris. We doen ze direct allemaal bij elkaar in zei Hessel, dan kunnen ze kennis maken en wordt het meestal gauw rustig. Maar voordat het zover is moet Pelle eerst op stal zodat zijn roesje helemaal is uitgewerkt en dan kan hij ondertussen mooi kennis maken met Cees die we er naast zetten. Dit ging prima totdat Pelle het wel gezien had in de stal en zijn roesje was uitgewerkt. Een open stal moet hij gedacht hebben, net als thuis daar kan ik prima overheen. En voordat iedereen het wist stond Pelle aan de andere kant van de staldeur. Dat is duidelijk het roesje is uitgewerkt! Dan nu maar met elkaar in het land. Dat ging op zich prima totdat het enter de achtervolging inzette op Pelle. Na een paar rondjes was het duidelijk, hier waren ze nog niet aan toe dus toch maar een draad ertussen. De “bruine” aan de ene kant en de “zwarte” aan de andere. Zo kwam Pelle weer tot rust en werd ondertussen vertroeteld door Iris die hem liefkozend een madeliefje in zijn manen had gestoken.

Mooi te grazen

De volgende morgen appte ik in alle vroegte naar Marieke hoe de nacht gegaan was, er spookt je toch van alles door je hoofd. Als ze maar niet door de draad zijn gegaan etc. Al gauw kreeg ik een app terug met prachtige foto’s de nacht was goed gegaan. Menno heeft zich helemaal ontfermd over Pelle zo prachtig om te zien. Wat een toppaard is dat toch die Menno. Zo hebben ze een paar dagen gestaan. Af en toe even ruiken aan elkaar over de draad om zo aan elkaar te wennen. Donderdagmorgen was het dan zover om een tweede poging te doen. Hessel en ik gingen naar Marieke om te helpen. Zo spannend om ze weer bij elkaar in te doen..Hessel deed de draad opzij, en daar gingen ze. De “bruinen” liepen naar de “zwarten”, vol verwachting en toch wel gespannen keken we toe. Maar het ging goed, heel goed. Ze hebben elkaar geaccepteerd, geen gejaag meer. We keken elkaar aan en zagen bij elkaar de opluchting op het gezicht, tevreden liepen we naar binnen voor koffie terwijl ik nog één keer achterom keek naar Pelle. Hij stond mooi in het groepje van 4 te grazen. Dag lief, wat ben ik trots dat wij jouw fokker zijn, maak er wat van!

 

Vorig artikelHet Centraal Onderzoek 2021
Volgend artikelHigh five voor Wendy en Rianne Okkema