Blog Ester: toch weer opnieuw proberen……

Na de telleurstelling van vorige week dat onze Stermerrie Roza fan de Kromme Jelte het vruchtblaasje verloren had. zijn we er deze week weer met volle moed tegenaan gegaan. We hebben haar afgelopen maandag hengstig gespoten met prostaglandine. De eerste week van juli is al bijna weer voorbij dus willen we de hengstigheid een beetje naar voren halen. Zouden we dit niet doen dan hadden we weer 23 dagen moeten wachten voordat ze hengstig werd. En stel dat het ze nu niet drachtig raakt dan kom je weer later in tijd.

Koliekerig na hengstig spuiten

Dus afgelopen maandag heeft Hessel haar prostaglandine toegediend. Hierdoor wordt ze binnen een paar dagen hengstig. Terwijl Hessel de injectie ging klaar maken zei hij: ‘niet schrikken hoor Es, maar let op Roza ze kan nu binnen een half uur een beetje koliekerig worden en ze kan heel erg gaan dampen en een wat versnelde ademhaling krijgen.’ En inderdaad precies een half uur na het spuiten begon Roza heel erg te dampen en zag je haar ademhaling iets sneller worden. Dit duurde niet lang maar was wel bijzonder om te zien. Als je niet weet dat dit normaal is, dan is het best even schrikken.
Vaak wordt de merrie hengstig gespoten en gaat direct in het land of mensen blijven er niet bij waardoor je dit dus niet ziet. Hengstig spuiten is niet schadelijk voor de merrie en lijkt juist heel erg op de situatie in de natuur. Door het middel krijgt de merrie een korte hormoonpiek waardoor het gele lichaam wordt afgebroken en de productie van progesteron stopt. Hierop zal de merrie via stimulatie uit de hypofyse hengstig worden. Als het goed is zal de hengstigheid donderdag beginnen. Gelukkig laat Roza het altijd duidelijk zien als ze hengstig is. Vanaf die dag gaan we haar iedere dag scannen om te kijken hoe de follikel (ei) eruit ziet en of hij groeit zodat we haar op het juiste moment weer gaan insemineren. Met een beetje geluk is het zondag zover, dan halen we het sperma van Beant 517 op bij Stal de Mersken en insemineren haar zelf.

Van hengstenkeuze naar veulen…..

Wat zou het mooi zijn als het pakt en dan maar hopen dat het vruchtje deze keer wel blijft zitten. Als ik naar Pelle NP fan de Hesterhoeve kijk, haar veulen van afgelopen mei, dan is het fokken van een veulen toch wel het mooiste wat er is. Het hele proces van hengstenkeuze tot aan geboorte, het blijft zo bijzonder. En als ik nu naar de enters Nine en Maike fan de Hesterhoeve kijk dan kan ik me bijna niet meer voorstellen dat ze net zo klein zijn geweest als Pelle. Het kleine is er nu echt af, en ik moet nu omhoog kijken. Maar hoe groot ze nu ook zijn, ze zijn nog even knuffelig als toen ze klein waren.
Het is zo leuk om te zien dat ze dat op dezelfde manier blijven doen. Zou ik ze bijvoorbeeld niet meer uit elkaar kunnen houden dan merk ik het wel aan de manier hoe ze knuffelen. Als ik Nine roep doet ze nog altijd haar oren plat en komt er enthousiast aan rennen. Dit heeft ze vanaf dag één gedaan. Voor mij zo vertrouwt maar ik kan me voorstellen als ze zo op iemand anders af komt rennen dat je dan denkt oh jee wegwezen! Ik kan bijna niet wachten om straks rustig aan met haar aan de slag te gaan. En als ze 3 jaar is weer naar de keuring en dan maar hopen dat ze Ster kan worden zodat ik door kan fokken met deze prachtige lijn. Maar dat is pas over 2 jaar. Eerst mag Pelle laten zien wat hij in huis heeft.
Ook Pelle is weer een prachtig veulen, hij zit goed in elkaar qua verhoudingen en heeft een fijn karakter. Dagelijks speel ik met hem en probeer zoveel mogelijk van hem te genieten en hem een mooie basis te geven die hij mee kan nemen in zijn verdere leven. Pelle zal niet bij ons blijven, misschien is dat wel de reden dat ik zo van hem geniet…Afscheid nemen, ik moet er nog niet aan denken maar ook dat hoort bij het fokken van deze prachtige Friese veulens. Je kan niet alles houden… Ik hoop volgend jaar op een merrieveulen van Roza zodat ik ook haar lijn door kan zetten. Ondertussen zijn Pelle’s snijtanden door gekomen en is hij weer een al vrolijkheid!
Hessel en ik zaten van de week weer op onze vertrouwde plek achter in de stal naar hem te kijken. Het was lunchtijd en ik had een pan groentesoep gemaakt. ‘Dat gaat er wel in!’, zei Hessel met een lach op zijn gezicht. Echte boeren-groentensoep met veel balletjes. Terwijl Hessel zat te eten zag ik dat hij ergens aan dacht. Wat is er zei ik? Smaakt het niet?

Geen varkensmest

Het is heerlijk!!! Maar ik dacht aan de gehaktballetjes. Weet je wel dat je het land nooit moet injecteren met varkensmest? Dit is gevaarlijk voor paarden als ze daarna erin worden geweid in verband met salmonellabacteriën. Een besmetting met deze bacterie geeft Paratyfus een heftige darmontsteking met koorts en uitdroging. Dit gevaar is er alleen als je de paarden erop laat lopen. Als het gras eerst gemaaid wordt voor hooi of kuil dan is het geen probleem, de bacteriën sterven dan af. Hetzelfde geldt voor de mens, als je balletjes maakt van varkensgehakt eet dan nooit 1 rauw op of lik je vingers af! Het gehakt moet eerst goed verhit of gekookt in de soep worden voor consumptie. Salmonella’s veroorzaken paratyfus bij zowel mens als dier. Terwijl ik nog een balletje nam dacht ik, weer wat geleerd. Wat heb ik toch vreselijk geluk dat ik zoveel leer van Hessel. Hij heeft zoveel kennis, 42 jaar lang dierenarts geweest en deelt zoveel verhalen met me. Ik zou ze voor geen goud meer willen missen en zal het altijd bij me houden…

 

 

 

Vorig artikelMarloes Beetsma: ‘Eigenlijk was ik heel verrast dat er zulke goede Friese sportpaarden zijn’
Volgend artikelMIJNKFPS even uit de lucht