Blog Ester: voor het eerst……staan, drinken, mesten, aan een halster én naar buiten

Het is inmiddels een dikke week geleden dat Pelle NP fan de Hesterhoeve is geboren en wat doet hij het goed, net zoals zijn geweldige moeder Roza. Het was een supersnelle bevalling en eigenlijk is alles daarna net zo snel gegaan. Pelle stond binnen een uur, en had al heel snel in de gaten waar hij de melk kon vinden. De nageboorte kwam binnen 10 minuten nadat Hessel Roza een uur na de bevalling een injectie met oxytocine had gegeven. Wij geven dit omdat Friese paarden nogal vaak aan de nageboorte blijven staan. Als een paard langer dan zes uur aan de nageboorte blijft staan kan dit ernstige gevolgen hebben voor de merrie. Hoe eerder het eraf komt, hoe beter. Dit is niet alleen beter voor de merrie, maar ook belangrijk om later weer vlot drachtig te raken. De oxytocine zorgt ervoor dat de baarmoeder samen trekt waardoor de nageboorte er makkelijker af komt.

Voor het eerst: mesten

Nadat Pelle stond en dronk kwam het volgende spannende moment: de eerste mest ook wel darmpek of meconium genoemd. Deze moet er binnen 12 tot 24 uur vanaf komen. Als dit niet gebeurt kan een veulen koliek (buikpijn) krijgen. Er moet dan een klysma toegediend worden zodat de pek er alsnog af komt. Je kan een verstopping goed herkennen doordat het veulen met een bolle rug en het staartje omhoog gaat staan persen zonder dat er mest komt. Gelukkig was dit niet het geval bij Pelle, ook dit ging direct goed en was alle darmpek (zwart van kleur) er binnen 24 uur af. Daarna gaat de mest over in een papperige geel/oranje substantie die bijna licht geeft zo fel van kleur is deze. Dit is ook de fase dat een veulen voor het eerst makkelijk diarree kan krijgen. Veulens zijn de eerste zes maanden gevoelig voor diarree en kan in het ergste geval levensbedreigend zijn. Dit is ook één van de redenen dat Pelle de eerste week met Roza in de bak loopt op het witte zand. Op deze manier kunnen we zijn mest goed in de gaten houden zodat we hem snel kunnen behandelen mocht het nodig zijn.

Voor het eerst: halstertraining

Bij Pelle ging gelukkig alles goed. Niet alleen de geboorte is een spannend moment maar zeker ook de eerste twee weken daarna. En niet alleen op het medische vlak. Wij beginnen de eerste dag na de geboorte met de opvoeding. Binnen 8 uur na de geboorte heb ik zijn halstertje om gedaan en mocht hij naast zijn moeder even vaststaan op de poetsplaats. Met vaststaan bedoel ik dan aan een touw die ik mee kan laten vieren mocht hij erg gaan hangen. Maar ook hierin was Pelle bijzonder snel, hij ging één keer hangen en had direct in de gaten dat hij voor druk moet wijken en schoot direct weer naar voren waar hij vervolgens keurig bleef staan. Vervolgens heb ik nog even halstertraining met hem gedaan, en ook dit snapte hij heel snel. Wat een slim veulen..

Voor het eerst: samen naar buiten

Pelle is niet alleen slim maar ook een ondernemend veulen. Nadat hij keurig had vastges taan en we zijn benen hadden opgetild om zijn hoefjes te “krabben”, mocht hij voor het eerst naar buiten. Ik klikte het touw vast aan zijn halstertje en legde het touw achter zijn billen langs met het uiteinde weer naar het halster. Zo sluit je hem als het ware op, mocht hij gaan hangen tijdens het lopen. Op deze manier kun je heel makkelijk druk geven waardoor hij leert voorwaarts te gaan. Pelle liep met grote passen op zijn lange benen richting de bak en Roza liep er driftig achteraan. Wat een geweldige zorgzame, ervaren moeder is ze toch. Eenmaal in de bak begon Pelle vrolijk om Roza heen te rennen en Roza wist niet hoe snel ze achter hem aan moest. De eerste keren dat wij ze in de bak doen, blijf ik er altijd bij. Het is van groot belang dat het veulen zo snel mogelijk het schokdraad leert kennen zodat hij hier bij uit de buurt blijft. Maar je raadt het al, wat er ook gebeurde Pelle kwam niet tegen het draad, daar zorgde Roza wel voor. Zodra hij in de buurt kwam ging ze tussen het draad en hem in staan.

Voor het eerst: schrikdraad

Tot het moment dat ze even niet oplette tijdens eten en ook ik was te laat.. Pelle kwam met zijn oren tegen de draad en kreeg een schok! In plaats van achteruit ging hij door de schrik vooruit onder de draad door. Oh nee! Hoe is het mogelijk, ik sta er bijna bovenop en toch ontkomt het me. Pelle stond aan de andere kant van het draad en Roza veranderde in een soort van tank die nog maar één ding wou en dat was bij Pelle zijn. Gelukkig was onze vriendin Rene er nog en zij kon Pelle pakken aan het halster nadat ze de stroom had uitgeschakeld. Met wat kunst- en vliegwerk konden we Pelle weer in de bak krijgen bij Roza. Man oh man, wat een stress. Gelukkig had Pelle alleen een schram op zijn neus maar verder was hij ok. Zo zie je maar weer hoe belangrijk het is om de eerste dagen erbij te blijven als het veulen de draad nog niet kent. De dag erop heeft hij nog één keer een tik van de draad gehad en toen snapte hij het.

En dan….genieten!

Nu alles zo goed gaat goed is het volop genieten. Wat een ontzettend knuffelig veulen is Pelle en wat heeft hij lange benen, echt onvoorstelbaar. Het is zo genieten om hem door de plassen te zien rennen in de bak. Want ondanks het slechte weer gaat hij iedere dag naar buiten. Soms wat korter bij heel slecht weer, maar als het even kan toch een paar uur. Aan het einde van de dag halen we ze weer binnen waar hij dan regelmatig op mijn schoot in slaap valt. Zo dapper en nog zo klein en toch nu al zo’n vertrouwensband tussen ons. Ondanks de spanning of alles wel goed gaat, is dit toch het mooiste wat er is. Dit is waar we het allemaal voor doen, want zijn we ongelofelijk blij met hem!!! En nu maar genieten!!!