Blog Ester: zachte hinnikjes als je weer thuiskomt van vakantie

Aan alles komt een einde, dus ook aan onze vakantie op Ameland. Maar wat hebben we het leuk gehad op het mooie eiland. Prachtige Friese paarden gezien met mooie verhalen van hun eigenaren. Maar voordat we naar huis gingen moest ik natuurlijk wel op een Fries paard gezeten hebben. Een avondrit met ondergaande zon, dat zou prachtig zijn!

Avondrit over het strand

Bij manege Het Jutterspad in Buren verzorgen ze ritten onder begeleiding. Vorig jaar was dit goed bevallen dus haastte ik me naar de manege om een afspraak te maken. Maar helaas, we hebben vanavond geen avondrit hoorde ik Janna, één van de begeleidsters, zeggen. Alleen donderdag, maar die zit vol. Oh nee dacht ik bij mezelf. Vrijdagmorgen gaan we op de tijd naar huis. Waarschijnlijk zag Janna de teleurstelling op mijn gezicht. ‘Wacht ik heb een idee’, zei Janna. ‘Ik ga vanavond met de twee andere begeleiders hier een rit maken. Af en toe doen we dat, dan kunnen de paarden even los gaan op het strand. Met gasten kan dit niet, veiligheid staat natuurlijk voorop! Er komen vaak genoeg gasten die zichzelf toch iets overschatten en vervolgens niet met de groep mee kunnen komen of erger nog een val maken omdat de paarden natuurlijk van nature bij elkaar willen blijven. Maar als je wilt dan mag je mee.’ Oh geweldig riep ik! ’s Avonds reden we op vier prachtige Friese Paarden door de duinen richting strand. Eenmaal daar hadden de paarden er helemaal zin in, met grote galopsprongen door het water. Het was fantastisch!

Roza weer geïnsemineerd

Ondertussen ging thuis natuurlijk ook alles door. Onze Stermerrie Roza fan de Kromme Jelte was in één keer drachtig in de veulenhengstigheid van Beant 517. Wat waren we blij maar helaas heeft ze het vruchtje verloren, wat een teleurstelling.. Het leek allemaal zo goed, een mooi groot ei, een schone baarmoeder en na de geboorte van Pelle kwam de nageboorte er binnen een uur af. Maar wat heeft het dan kunnen zijn? Het enige wat Hessel kan bedenken is de vorm van de baarmoeder. Deze was nog niet weer helemaal terug in vorm. Dit kan een reden zijn om de veulenhengstigheid over te slaan. Wij hebben dit niet gedaan en mogelijk dat dit dan de reden is geweest. Maar goed daar komen we nooit meer achter en we moeten weer vooruit. Terwijl ik op Ameland was werd Roza weer hengstig en is ze geïnsemineerd. Hopelijk heeft het gepakt en is ze drachtig van Beant 517 en blijft het deze keer zitten. Morgen is het dag 14 na de ovulatie en gaan we weer scannen, zo spannend!

Ontwormen, spelen en naar de keuring

Ons veulen Pelle NP fan de Hesterhoeve lijkt wel een keer zo groot geworden ondertussen. Ik ben maar 12 dagen weg geweest, maar wat gaat dat snel. Ik kon niet wachten om hem en de rest van de paarden weer te zien. En wat was Pelle blij! Enthousiast kwam hij eraan toen ik hem riep. Wat een lief veulen is het toch. ‘Ik heb hem vorige week ontwormd met Ivermectine’, zei Hessel. ‘Hij is alweer bijna 10 weken weken dus daar was het tijd voor.’ Inderdaad, daar is het alweer tijd voor. Je wordt veel te snel groot dacht ik bij mezelf. Ik heb de hele middag met hem gespeeld, hij was onvermoeibaar. Ik vind dat hij steeds meer op Jobke gaat lijken. Hengstveulens zijn toch heel anders dan merrieveulens. Nine en Maike waren vorig jaar veel rustiger en gaven af en toe nonchalant en trap tegen de bal aan en dan gauw weer naar mij om te kriebelen. Pelle is net als Jobke gek op de bal. De grote, de kleine, het maakt niks uit als het maar rolt, zo leuk. En ook merk ik aan Pelle dat onze band steeds sterker wordt door het spelen. Over twee weken gaan we met Pelle naar de keuring, ik hoop dat hij dan wel een beetje serieus doet. Het is af en toe een echte clown. Nou ja we gaan het zien, een mooie premie zou fantastisch zijn maar voor mij is hij nu al een Ster in de dop!

Scheren? Ja of nee?

Ik stond nog even in twijfel of ik Pelle zou gaan scheren voor de keuring. Hij heeft natuurlijk zijn bruine veulenvacht nog met her en der een paar zwarte vlekken waar het al uit gevallen is. Maar ik doe het toch maar niet, de vacht is niet heel dik dus denk dat ik het maar mooi zo laat ondanks dat geschoren veulens er altijd prachtig uitzien. Uiteindelijk gaat het om de beweging, dat is toch het belangrijkste. In ieder geval komt de hoefsmid nog even om hem en de rest te bekappen zodat Pelle spik en span naar de keuring kan en de rest er ook weer netjes bij loopt. Al met al was de vakantie heerlijk maar ben ik ook weer ontzettend blij om weer thuis te zijn bij de paarden. Nu ik ze een tijdje niet heb gezien merk ik des te meer hoe ik ze heb gemist. En aan hun begroeting te zien, zij mij ook. Eerst Pelle die er blij aan kwam, toen snel naar de enters die al net zo enthousiast waren en dan als kers op de taart mijn ruin Wiebe. Toen ik zijn zachte hinnikje hoorde en hij me kwam verwelkomen met een knuffel wist ik het weer, dit is thuiskomen…. En daar kan maar heel weinig tegen op!

Vorig artikelRegiokampioen ZH met Drys Galloper (Omer 493): ‘Zo trots op hem!’
Volgend artikelNieuwe aspirant juryleden: Marissa Visser en Anouk Holleman