Een gezond veulen, maar dan mag hij niet drinken bij de merrie….

De blijdschap bij de familie Kruis na de geboorte van Simme K. (Boet 516) uit Bea Hanna K. (Wytse 462 x Jisse 433) was groot: een gezond en mooi hengstveulen. De merrie hinnikte blij naar haar zoon, maar toen het veulen haar eerste melk wilde drinken reageerde de merrie met een trap. ‘Het is het eerste veulen voor de merrie’, vertelt fokster Coby Kruis. ‘Het is onwetendheid, ze vond het eng dat het veulen naar haar uier ging en wellicht voelde het ook wel wat pijnlijk toen het veulen de uier aanraakte.’ Dat hadden ze bij de familie Kruis, na ongeveer 250 veulens, pas één keer eerder meegemaakt.

Eerst de biest

De eerste biest haalde Coby samen met de dierenarts met de hand uit het uier nadat ze de merrie licht gesedeerd hadden. ‘Het veulen moet snel de biest hebben voor de antistoffen tegen ziekten. Dat heeft op zo’n moment prioriteit.’ In de uren die volgden was er geen verbetering in het gedrag van de merrie. ‘We hebben het veulen apart gehouden omdat het zonder begeleiding gewoon niet vertrouwd was om het veulen bij de merrie te laten.’ De familie Kruis wachtte niet te lang, maar bracht merrie en veulen zes uur na de geboorte naar Jitske van der Weij en Douwe Dijkman van de Dierenartsenpraktijk Dijkman. ‘Elke twee uur probeerden ze het veulen te laten drinken, dag en nacht’, aldus Coby die aangeeft dat de Dierenkliniek ervoor ingericht is en de mankracht heeft om er de nodige aandacht aan te besteden. ‘Binnen drie dagen hadden we merrie en veulen terug, hij dronk prima.’ Het veulen had ook ter versterking van de weerstand een veulenspuit gehad, met extra vitaminen en antistoffen. ‘Daar kreeg hij een boost van’, voegt Coby toe. ‘Normaal staan ze met een half uur en gaan ze meteen drinken. Bij Simme heeft het wel wat langer geduurd dus hij kon wel wat ondersteuning gebruiken.’

Tips

Zowel moeder als zoon maken het goed en zijn onafscheidelijk blij met elkaar, en Coby heeft -mede dankzij de Dierenkliniek – wel een paar tips voor fokkers die mogelijk hetzelfde beleven met hun merrie. ‘Het veulen moet snel de eerste biest krijgen, dat is van levensbelang. Als het zoals in ons geval niet goed gaat, wacht niet te lang’, adviseert Coby. ‘Als het veulen een paar klappen krijgt gaat ie niet meer naar het uier op zoek. Zonder melk verzwakken de veulens met het uur. Hoe sneller je actie onderneemt, hoe sneller je resultaat hebt. Wacht dus niet te lang.’ De tip die Coby ook meekreeg was tijdens het borstelen van de (jonge) merrie ook het uier mee te nemen. ‘Dan wennen ze aan de aanraking.’
Ze maakten een aparte box voor het veulen waarbij de merrie en het veulen elkaar konden zien, aanraken en ruiken. ‘Dan loop je niet het risico dat het veulen beschadigt, maar houd je ze toch bij elkaar’, geeft Coby aan. Voor de merrie was het haar eerste, alles was nieuw. ‘Meestal redt de natuur zich uiteindelijk wel weer, maar soms moet je even een handje helpen. ’