Marin Haentjens: ‘Daan heeft een stoer voorkomen, maar een klein hartje’

Daan van de Demro Stables (Tsjalle 454 x Maiko 373) Foto: Ingrid Truijens

Tijdens de IBOP op zondag 25 april in Kronenberg scoorde Daan van de Demro Stables (Tsjalle 454) onder Marin Haentjens 78,5 punten. Een mooie bijvangst is dat zijn moeder Maaike Brechtsje D (Maiko 373), de moeder van dekhengst Elias 494, daarmee het Prestatie-predicaat verdient. ‘Dit was een opsteker die we allemaal konden gebruiken’, stelt Marin.

Bekende lijn

Daan is in eigendom van Yasmina Berlah, maar Marin kent de ruin al lang. ‘Toen hij geboren werd werkte ik nog bij de Demro Stables. Daarom ken ik hem al van veulen af aan. Zijn eigenaresse vroeg me in augustus om haar les te geven. Ik heb zijn moeder en zijn zus gereden, dus was al bekend met het lijntje. Des te leuker vond ik het om met deze combinatie aan de slag te gaan. Al vrij snel kwam ook de vraag of ik Daan verder wilde rijden. Sinds september rijd ik hem 4 keer per week.’

Geen Fries karakter

De amazone is erg enthousiast over de Friese ruin. ‘Ik ben gek op hem, hij is een heel leuk paard. Daan is lekker eigenwijs en eigenlijk helemaal niet Fries in zijn karakter. Hij is eerder heet en rillerig, iets dat je niet vaak bij Friese paarden ziet. Als er een blaadje in de bak valt dan springt hij al aan de kant. Hij is echt een held op sokken. Daan heeft een heel stoer voorkomen maar heeft eigenlijk een klein hartje. Dat vind ik leuk aan hem.’

Ster worden

Vorig jaar liep Daan mee op de keuring. Hier kreeg hij goede punten, alleen zijn stap was onvoldoende. Hij werd wel opgenomen in het stamboek, maar door zijn stap helaas net geen Ster. Haentjens: “Het was de bedoeling om via de IBOP een voldoende te halen voor de stap, zodat hij naar de keuring kan en alsnog Ster kan worden. Het leuke is dat de moeder van Daan dankzij deze IBOP haar Prestatie-predicaat binnen heeft. Zij staat nog steeds bij Demro Stables, dus we hadden van tevoren al contact gehad hierover. Dat ze nu dit predicaat heeft is een mooie toevoeging aan het rijtje.’

Reuze spannend

‘Ik was heel blij met hoe het ging. Dankzij corona hebben we natuurlijk weinig kunnen oefenen. Het was een verrassing hoe Daan op de witte hekjes zou reageren, hij heeft nog weinig meegemaakt. Gelukkig deed hij het heel goed. Ik voelde aan hem dat hij het reuze spannend vond, maar ik kon hem er wel doorheen rijden. Hij vertrouwde op dat moment echt op mij. Dat was fijn om te merken. Zeker in een tijd waarin we ruim een jaar geen wedstrijden konden rijden. Dit was een opsteker die we allemaal konden gebruiken. Het werkt echt motiverend als het zo goed gaat.’

Hete donder

Het eerste doel is nu om Daan ster verklaard te krijgen. ‘Ook is het de bedoeling dat zijn eigenaresse lekker met hem kan rijden in de toekomst, en met hem op wedstrijd kan. Hij gaat eerst nog een paar keer met mij mee om ervaring op te doen. Als hij dat rustig doet zonder ‘hieperdepiep’ te zijn, kan zij lekker met hem op wedstrijd en is mijn missie geslaagd. Hij is heel intelligent, pakt alles snel op maar het blijft een beetje een hete donder. Ik kan zo’n paard echt wel waarderen maar het is fijn als hij nog net wat relaxter wordt op vreemd terrein. Door mijn tijd bij Demro Stables heb ik wel echt een voorliefde voor Friese paarden ontwikkeld. Daar heb ik heel veel mee.’

Heftige val

Daan is niet het enige paard dat de amazone voor de eigenaren rijdt. Na jaren voor Demro Stables en nog wat andere stallen te hebben gewerkt, is ze afgelopen jaar voor zichzelf begonnen. De weg daar naartoe is echter niet zonder slag of stoot gegaan. ‘2013 ben ik hard van een paard gevallen waarbij ik hersenletsel op heb gelopen. Na dat ongeluk zeiden ze dat ik het paardrijden wel kon vergeten. We stonden op het punt om de paarden te verkopen, tot iemand vroeg of mijn paard geschikt was voor de para-sport. Via de para-sport ben ik weer begonnen met paardrijden en uiteindelijk kan ik weer goed functioneren in de reguliere sport.’

Niet meer rijden

Vorig jaar viel de amazone opnieuw. Ze lag een week in het ziekenhuis en had last van behoorlijk geheugenverlies. ‘Ik vergat al te eten terwijl er een bord op mijn schoot stond. Toen ik hersteld was heb ik volmondig gezegd dat ik nooit meer op zou stappen. Toch duurde dat maar een paar weken’, grinnikt ze. ‘Al sinds ik klein ben, ben ik gek op paarden. Mijn eerste pony kocht ik van het geld dat ik met twee krantenwijken verdiende. Ik moet wel zeggen dat ik inmiddels voorzichtiger ben. We hebben ook een dochter. Ik stap niet meer overal op, maar rijd nog steeds paard. Bloed kruipt waar het niet gaan kan…’

Bron: Hoefslag

 

Vorig artikelLivestream locatiekeuring Stal Chardon – 30 april
Volgend artikelDriejarige Irma W. (Nane 492) Ster eerste premie bij Stal Chardon