Oudste Fries van Nederland: “Nog altijd superfit”

Vorige week, om precies te zijn op 24 april, vierde ze haar 32ste verjaardag, de Friese merrie Lilly (officieel Otilly, Tsjalling 235 x Mark 232 Pref)). Dat is dus met recht ‘hoogbejaard’! Haar eigenaresse Nucyka Fokke heeft haar al zestien jaar lang. “Ze is nog altijd superfit”, vertelt zij.

Tientallen likes en felicitaties ontving Nucyka op haar Facebookbericht waarin ze melding maakte van het nieuwe levensjaar van haar paard. Of haar Lilly de oudste Fries is van Nederland? “Ik denk het wel”, antwoordt Nucyka. “Maar niet van de hele wereld. Ik weet dat er in de VS eentje is van 34, en ook in Duitsland zijn er een paar die ouder zijn.”

Berenconditie

De bejaarde dame ziet er nog heel goed uit voor haar leeftijd, en heeft een berenconditie, laat haar eigenaresse weten. “Ik maak nog drie keer per week een ritje met haar, en dan draaf en galoppeer ik ook korte stukjes. Ze loopt lekker door, en op de terugweg, als ze de stal ruikt, moet ik haar echt een beetje bij me houden. Ze gaat dan eigenlijk iets te snel.”

Klik

De amazone uit Wassenaar kocht de merrie toen deze zestien jaar was. “Ik had al een Haflinger, en wilde er een tweede paard bij als maatje. Een Fries was in principe boven mijn budget, maar de eigenaar van de manege waar ik reed wees me op Lilly. Zo’n ‘ouder’ paard kost nu eenmaal minder. Op stal sprak Lilly me niet meteen aan, maar met rijden hadden we een klik. En zo kwam Lilly bij mij.”

Opvolger

Omdat de merrie eerder al veulens had gebracht, bedacht Nucyka dat het leuk zou zijn om haar nog één keer te laten dekken. “Op die manier was ik verzekerd van een opvolger voor Lilly. De keuze viel op de hengst Tsjipke 399 (later afgekeurd op afstammelingen, red.); ik houd van dat barokke type. Uit die combinatie werd de nu veertien jaar oude Tjalke geboren. En zo heb ik nu een leuke kleine kudde, met Lilly, Tjalke en de 27-jarige Haflinger.”

De hele dag buiten

Het geheim van de hoge leeftijd van haar merrie? “Dat is er niet. Ze staat zomer en winter overdag buiten; ik geloof niet dat een paard gemaakt is om 23/7 in een box van tien vierkante meter te staan. ‘s Winters krijgen de paarden een deken op met hals. En verder zorg ik er dus voor dat ze in beweging blijft. Vorig jaar deden we nog duinritjes van twee uur. Maar sinds vorig jaar Cushing bij haar geconstateerd is, beperk ik het dus tot drie dagen per week een rustige rit.”

Hoefsmid en tandarts

Sinds een aantal jaren staat Lilly vierkant op ijzers, die steun heeft ze nu toch nodig. En twee keer per jaar naar de tandarts staat ook op het programma. Een losse kies dreigde twee jaar geleden fataal te worden. “Een operatie om die kies te verwijderen, doe je zo’n paard niet meer aan. Het was een geluk dat de tandarts die kies vorig jaar zo eruit kon trekken … ze heeft er totaal geen last van gehad.”

Luisteren

Ook geeft Nucyka haar paarden extra vitamine E en een scheutje zonnebloemolie door het voer. “Dat doe ik al sinds ik Lilly heb. Of het ‘helpt’, geen idee, maar ik heb zoiets van ‘Baat het niet, dan schaadt het niet’. Ik probeer naar haar te luisteren. Als ze de ritjes onder het zadel niet meer aankan, gaan we stappen aan de hand.”

Oranje

Een rarigheidje van Lilly is dat ze haar voer niet eet als er geen peen doorheen zit. “Vorig jaar had ze een slokdarmverstopping. Toen liet de veearts weten dat we haar beter geen penen meer konden geven. Toen hadden we een probleem, want ze vertikt het dus echt om te eten zodra ze merkt dat er geen ‘oranje’ doorheen zit. Gelukkig vond ik zo’n soort groentesnijder waarmee je de peen in hele kleine stukjes kan hakken. En nu eet ze weer!”

Leider

Nucyka noemt haar merrie een ‘wijs’ paard. “Ze maakt zich niet druk, is braaf en nergens bang voor, maar is wel heel voorwaarts. Als we met z’n drieën op pad gaan, wil ze graag voorop, en die plek staat ze niet graag af. Ze is de leider.”

Leukste oude paard van Nederland

Vorig jaar deed Lilly mee met de BIT-verkiezing Leukste Oude Paard van Nederland. Daarvan is deze video gemaakt:

Lilly heeft haar eigen Facebook– en Instagram-account.

Tekst: Christine Dijk
Foto: Christa Merk Photography & Art