Para-amazone Saskia Meinema: ‘Alle steunbetuigingen rond het verlies van Karsten hebben me ontzettend goed gedaan’

Saskia Louise Meinema - Karsten van de Oostwal NK Dressuur 2020 © DigiShots

Het NK dressuur vorige week in Ermelo zou voor Saskia Meinema een mooie belevenis moeten worden, maar het liep voor de para-dressuuramazone uit op een drama. Op de tweede dag van het kampioenschap zakt haar paard Karsten van de Oostwal plots in elkaar en komt niet meer overeind. Het verdriet om zijn verlies is enorm, vertelt Meinema, die ondanks de grote tegenslag op zoek wil gaan naar een nieuw wedstrijdpaard.

Afgroeten op eerste dag

Op die betreffende vrijdagochtend mochten de para-dressuurruiters om 7 uur ’s morgens de baan verkennen met hun paard. Meinema maakte daar dankbaar gebruik van, want haar Friese hengst Karsten van de Oostwal was de dag ervoor zo kijkerig geweest dat ze moest afgroeten in het eerste onderdeel. ‘Karsten was vrijdag tijdens het baan verkennen een stuk heldhaftiger’, vertelt Meinema. ‘Een steward liep voor zijn vertrouwen nog mee langs de ring. Toen draaide ik een volte in en ik voel Karsten ineens onder me vandaan zakken.’

Veel steunbetuigingen

De negenjarige Sterhengst staat uiteindelijk niet meer op. Voor Meinema een enorme klap. ‘Het was zo’n onwerkelijke situatie. Ik kwam daar om op het kampioenschap te rijden, en nu gebeurde dit. Ik was ontzettend verdrietig, maar ik ben die dag heel goed opgevangen door de organisatie. De steward en een collega-amazone die het ook zag gebeuren, zijn de hele tijd bij me geweest, dat was een hele steun. Voordat Karsten werd weggevoerd voor sectie kwam er zelfs nog iemand aanrennen met een schaar, waarmee ik Karstens vlechten kon afknippen.’ Ook de vele steunbetuigingen via persoonlijke berichten, kaarten, bossen bloemen en op sociale media boden veel troost, vertelt de amazone. ‘Dat heeft me ontzettend goed gedaan, iedereen leefde mee. Ook van het KFPS kreeg ik nog een bos bloemen.’

Hartritmestoornis

Uit de eerste resultaten van de sectie bleek dat Karsten een perfect gezond paard was. ‘Het vermoeden is dat hij op het moment van het ongeval een kleine hartritmestoornis heeft gehad die hem toch fataal is geworden. We hebben echt ontzettende pech gehad.’

Doneeractie

Meinema had met Karsten als doel om zich in het A-kader van de paradressuur te rijden. Die droom leek in duigen te vallen, maar Meinema’s zus, schoonzus en neef lieten het daar niet bij zitten. ‘Ze hebben voor mij een doneeractie op touw gezet zodat het misschien mogelijk wordt om een nieuw para-paard aan te schaffen. Ik moest eerst aan dat doneer-idee wennen, want ik ben altijd gewend geweest om het allemaal zelf te doen. Aan de andere kant: nu heb ik een lichaam dat het nog kan. En voor mijn rug is het absoluut beter dat ik in het zadel blijf. Dus ik zou het heel graag willen, ook al is het dan met een ander paard.’

Zoektocht naar nieuw paard

Of dat paard een Fries zal worden weet Meinema nog niet. ‘Een para-paard heb je ook niet zomaar gevonden. Het moet een paard zijn van minimaal 6 jaar oud dat al op niveau loopt, behoorlijk bomproof is maar wel looplust heeft. Hij moet heel fijn in de aanleuning zijn en heel licht reageren op de hulpen, maar ook weer niet té. En hij moet echt mooi van de grond kunnen draven. De zoektocht is in elk geval gestart.’
De vlechten van Karsten heeft Meinema thuis. ‘Ik bewaar ze bij de voorpluk van mijn andere topper Frizo van de Oostwal. Karsten is er niet meer, maar ik koester de herinneringen aan hem.’