Thea heeft de ziekte van Huntington: ‘Tjeerd is mijn medicijn’

Een opvallend bericht op de Facebook-groep Friese Paarden/Friesian Horses trok de aandacht afgelopen week. Bijna duizend lezers lieten merken dat ze ontroerd zijn door de post van Melanie Angelista over haar moeder en de Friese ruin Tjeerd. Haar moeder heeft de ziekte van Huntington.

In 2013 kreeg Thea Bloemendaal te horen dat ze aan deze gevreesde hersenziekte lijdt. ‘We wisten wel ongeveer wat het kon zijn omdat mijn opa ook aan Huntington is overleden’, vertelt Melanie. ‘De symptomen bij m’n moeder begonnen daar op te lijken. De ziekte is erfelijk en zodoende moest mijn moeder al vrij snel een dna-test doen. Zo werd het duidelijk dat zij helaas deze ziekte heeft geërfd.’

Huntington

De ziekte van Huntington uit zich bijvoorbeeld in ongecontroleerde bewegingen en motorische klachten. Thea kreeg en krijgt steeds meer moeite met haar balans en evenwicht. De prognose is niet best; na verloop van tijd is zelfs praten en lopen niet meer mogelijk en Thea weet dat ze niet heel oud zal worden. Een medicijn is er niet.

Braaf en betrouwbaar

Thea: ‘Hoewel onze wereld instortte toen we het nieuws te horen kregen van de artsen, besloot ik niet bij de pakken neer te gaan zitten. Paarden en paardrijden waren altijd al mijn grote passie en we werden het erover eens dat we een paard zouden kopen, zodat ik in beweging zou kunnen blijven.’ Melanie neemt het woord over: ‘Het moest natuurlijk een heel braaf en betrouwbaar paard zijn, en mama heeft een zwak voor Friezen. Ze hebben zoveel uitstraling! En laat nu net een Fries paard vaak ook een heel goed karakter hebben! Dat was het allerbelangrijkste.’

Liefde op het eerste gezicht

En dus begon de zoektocht naar een vriend voor Thea. ‘We vonden Tjeerd op een stal in Ede’, aldus Melanie. ‘Hij was toen veertien, geen springerig jonkie dus. Omdat hij vooral voor de wagen liep, had hij al veel meegemaakt en was hij super verkeersmak. Een paard dat je niet snel gek krijgt.’ Thea: ‘Het was liefde op het eerste gezicht met Tjeerd. Het was meteen duidelijk dat hij een paard was met een geweldig lief karakter. Hij was heel erg gericht op mensen, dat was leuk aan hem.’

N.N. wordt Tjeerd

Tjeerd zag in 1999 het levenslicht bij fokker G. Roskam; hij staat bij het KFPS te boek als N.N. Hij stamt van de hengst Anne 340, en is het tweede veulen uit de Ster-merrie Hiske F. De Djurre 284-dochter kreeg in totaal zeven veulens, waarvan de Sape 381-zoon Eelco R het Sterpredicaat kreeg toegekend. Dochter Nyke (Wikke 404) werd op een keuring in Duitsland Ster verklaard.

Stemhulp

Tjeerd bleek een lot uit de loterij voor Thea. Paard en amazone raakten op elkaar ingespeeld en Thea leerde Tjeerd te reageren op haar stem. ‘Ik kan niet aandrijven en maak soms onverwachte bewegingen met mijn benen. Tjeerd heeft geleerd om dat te negeren en alleen te luisteren naar mijn zit en naar wat ik hem vertel.’

Allergisch

Toen Thea Tjeerd net had, kon ze ook nog met hem draven. Door de jaren heen is ze flink achteruit gegaan en maakt ze slechts korte stapritjes met hem. ‘Altijd is mijn vader er bij’, vertelt Melanie. ‘Het aparte is dat hij eigenlijk ontzettend allergisch was voor paarden. Maar hij moest en zou met mijn moeder mee. En het gekke is… inmiddels heeft hij nergens meer last van als hij bij Tjeerd is! En hij is net zo gek met hem als mijn moeder.’

’Ik voel me veilig op zijn rug’

Melanie: ‘Mijn vader is een topper van een mantelzorger, die door weer en wind mijn moeder ondersteunt. Af en toe ga ik met hen mee op mijn eigen paard. Het is geweldig om te merken hoe voorzichtig Tjeerd is. Als mama haar balans enigszins dreigt te verliezen, staat hij meteen stil. Thea: ‘Ik voel me veilig op zijn rug.’ Tjeerd is altijd cool, het enige waar hij wel eens een schrikmoment van heeft, zijn mountainbikers die ineens opduiken in hun felgekleurde outfit. Gelukkig blijft hij ook dan relatief rustig.

Spaanse pas

‘Denk niet dat Tjeerd een sulletje is’, lacht Melanie. ‘Zodra er iemand anders op zijn rug zit, neemt hij meteen een loopje met zijn ruiter! Ik heb vroeger ook wel op hem gereden, en dan had hij zo zijn streken. Hij kon enorme bokkensprongen maken. En ook springen vond hij leuk.’ ‘Voor eten doet hij alles’, aldus Thea. ‘En zo heeft hij ook wat kunstjes geleerd, zoals Spaanse pas.’

Knuffelpaard

Tjeerd is Thea’s alles, het hele huis hangt vol met foto’s van haar paard. Het liefst is ze elke dag bij hem. Is het niet om te rijden – elke dag een rit maken zou teveel inspanning kosten – dan is het om eindeloos met hem te knuffelen.

Geneesmiddel

Een geneesmiddel voor de ziekte van Huntington is er niet. In de VS wordt wel veel onderzoek gedaan, maar vooralsnog is er niks uitgevonden dat helpt. ‘Maar ik weet wel waar ik baat bij heb …’, besluit Thea. ‘En dat is mijn dagelijkse portie ‘Tjeerd’ Dankzij hem voel ik me fysiek én mentaal beter.’

Foto: privébezit