Van stijfsel tot floddermuts

Vronie van Asma (links) met Nynke Hoekstra tijdens Friesians on Ice (Foto: Henk Bootsma)

Naast prachtige paarden en fraaie arrensleden oogsten de verschillende kostuums bij Friesians on Ice ook voor veel waardering. Vronie van Asma uit Heeg is één van de dames die er uren aan spendeert om iedereen prachtig in de kleren te houden.

100 uur breien voor één muts

‘Vraag het maar aan Vronie’, zo luidt het antwoord op de vraag ‘wie kan er helpen bij het repareren van mijn Friese kostuum?’ Vroeger had je professionele mutsenwassers, anno 2019 hebben we Vronie. Voor het evenement Friesians on Ice zette ze nog drie schorten in elkaar, haakte ze kraagjes, maakte ondermouwen en besteedde ze 100 uur aan het breien van een mutsje. ‘850 steken, naaimachinegaren 60, pennen 1,5’, somt Vronie de details op. ‘De mutsen zijn weer gewassen, gedroogd en in de stijfsel gezet, de oorijzers gepoetst, de kapotte kleren hersteld en de kasten zitten weer vol’, vertelt ze over de hele drukke periode. ‘Het is weer even rustig, totdat het tuigseizoen straks weer begint.’

Getuigd met Jochem 259

Vronie (62 jaar) is een ervaringsdeskundige. Vroeger tuigde ze zelf en zat vanzelfsprekend ook in klederdracht op de sjees. ‘Ik heb met dekhengst Jochem 259 in heel Nederland gereden, we zijn zelfs kampioen van Schiermonnikoog geweest. Toen had ik Hans Wiegel nog mee op de sjees”, vertelt ze. Ze reed de paarden van buurman Wiebren Jorritsma en keek de kunst van het handwerken af bij zijn vrouw. ‘Ik heb getuigd en gedanst in klederdracht, dus ik weet uit eigen ervaring wat het prettigst zit en werkt.’

Ervaring doorgeven aan dochter

Tijdens Friesians on Ice beoordeelde ze samen met Haike van der Meulen het schoonste geheel. Ook bij De Stormruiter was ze van de partij om de spelers keurig in de kleren te houden. Vronie is tijdens KFPS keuringen in de ring te vinden wanneer ze in klederdracht de prijzen uitreikt. Haar kennis en ervaring over de Friese kostuums gaat zelfs de landsgrenzen over. ‘Ze weten me vanuit de hele wereld te vinden. Ook vanuit Amerika en Cyprus krijg ik vragen en verzoeken’, aldus Vronie die haar kennis en ervaringen ook alweer een generatie doorgeeft aan dochter Josephien. ‘Het is toch prachtig dat deze cultuur in stand wordt gehouden.’